Google+ Followers

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Ή θαυματουργική θεραπεία του Νικολάου Μοτοβίλωφ από τον Άγ.Σεραφείμ του Σαρώφ.



Σ' αυτό το σημείο, Σεβασμιώτατε, θα μπορούσα να τελειώσω την εκτεταμένη αναφορά μου, αλλά πώς να μην αναφέρω ότι τη νύχτα 3 με 4 Σεπτεμβρίου 1832 ό Θεός αποκάλυψε στον μεγάλο Γέροντα πατέρα Σεραφείμ όλα όσα είχαν συμβεί στη ζωή μου. Σ' αυτή τη συζήτηση εκείνος μου είπε καί για την πάλη του κατά των δαιμόνων ή οποία πάλη κράτησε 1001 μέρες καί 1001 νύχτες καί όχι 1000 μέρες καί νύχτες όπως γράφουν μερικοί. Θεωρώ λοιπόν το καθήκον μου να συμπληρώσω την αναφορά μου καί μ' αυτή τη διήγηση.

Στίς 5 Σεπτεμβρίου 1831 ό μεγάλος πατήρ Σεραφείμ με θεράπευσε από μια σοβαρή αρρώστια πού είχα τρία χρόνια. Την θεραπεία μου αυτή μετά την επιβεβαίωσε καί ό γιατρός της περιφέρειας του Σιμπΐρσκ κύριος Λιμπγόλντ....



Ή θεραπεία αυτή έγινε με τον εξής τρόπο. Όταν με έφεραν στον μεγάλο Γέροντα Σεραφείμ, στο κοντινό του έρημητήριο, πού εκείνος το αποκαλούσε κοντινό λαχανόκηπο, δίπλα στο ποτάμι Σαρόβκα, εκείνος μου είπε: «Πιστεύεις ότι ό Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι αληθινός Θεός καί αληθινός "Ανθρωπος καί όχι μόνο ένας πολύ σοφός άνθρωπος όπως κάποιοι λανθασμένα διδάσκουν για Αυτόν;»
«Πιστεύω», του απάντησα.
«Πιστεύεις ότι ή Παναγία, ή βασίλισσα των Ουρανών,ή Θεοτόκος, είναι Παρθένος πριν τη γέννηση, στη γέννηση καί μετά τη γέννηση, ότι δεν Την άγγιξε ή φθορά καί ότι Αύτη μαζί με τον Υιό της, πού μετά από τρεις ήμερες αναστήθηκε από τους νεκρούς, φροντίζει καί σήμερα για την σωτηρία μας;»

«Πιστεύω», του απάντησα.
«Πιστεύεις ότι ό Κύριος μας θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός "χθες καί σήμερον ό αυτός καί εις τους αιώνας" (Έβρ. 13, 8) καί όπως παλιά έκανε θαύματα καί θεράπευε τίς ασθένειες των ανθρώπων μόνο με έναν λόγο Του καί έδιωχνε τα διαμόνια, το ίδιο μπορεί να κάνει καί σήμερα;»

«Πώς να μην το πιστεύω, του ειπα αν δεν το πίστευα τότε δεν θα έλεγα στους ανθρώπους μου να με φέρουν σε σας, παππούλη μου. Άλλα εγώ πίστευα, πιστεύω καί πάντα θα πιστεύω ότι ό Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι Υιός του Θεού, Μονογενής καί Θεάνθρωπος, αληθινός κατά την Θεότητα καί κατά την ανθρωπότητα Του, ότι ή Θεότητα δεν έπαψε να είναι Θεότητα, ούτε ή ανθρωπότητα θεοποιήθηκε, αλλά Εκείνος στίς δύο Του φύσεις άσυγχύτως γνωρίζεται. Επίσης πιστεύω ότι ή "Αχραντος Θεοτόκος είναι 'Αειπάρθενος καί είναι ή δική μου προστασία. Καί όπως Εκείνος παλιά έκανε θαύματα διώχνοντας τα δαιμόνια και θεραπεύοντας κάθε ασθένεια στους ανθρώπους το ίδιο μπορεί να κάνει καί σήμερα με τίς πρεσβείες της Παναγίας Μητέρας Του. Όμως εγώ εξαιτίας των πολλών μου αμαρτιών δεν έχω παρρησία ενώπιον Του, γι' αυτό καί σκέφτηκα εσάς. Μου είχατε δώσει μια φορά την ευχή σας, τότε πού ήμουν εφτά χρονών. Ξέρω ότι εύαρεστείτε τον Θεό καί την Παναγία, γι' αυτό και είπα να με φέρουν εδώ για να με θεραπεύσετε».

Αυτός χαμογέλασε καί μου είπε: «"Αν πιστεύετε, ευλαβέστατε, αυτό σημαίνει ότι ήδη έχετε γίνει καλά. Είστε υγιής καί δεν έχετε ανάγκη θεραπείας».
«Δεν μπορώ να σηκωθώ, του απάντησα, τέσσερις άνθρωποι κρατάνε το σώμα μου καί ό πέμπτος το κεφάλι. Και μόνος σας βλέπετε ότι δεν μπορώ να κουνηθώ. Πώς μπορώ να σταθώ όρθιος;»

«Μπορείτε, μου είπε εκείνος κάνοντας νεϋμα στους ανθρώπους μου να κάνουν στην άκρη, καί ό ίδιος με σήκωσε με τα χέρια του. Μ' αυτό τον τρόπο, είπε, βλέπετε πόσο καλά στέκεστε στα πόδια σας;»



«Ναί, στέκομαι επειδή εσείς με κρατάτε, του απάντησα».
«Όχι, μου είπε χαμογελώντας εκείνος. Όχι, καί πήρε τα χέρια του από μένα,να,τώρα δεν σας κρατάω αλλά καί πάλι στέκεστε στα πόδια σας μια χαρά, προχωράτε τώρα, ό Κύριος σας θεράπευσε».
«Με συγχωρείτε, του είπα εγώ, αλλά αν αρχίσω να περπατάω θα πέσω κάτω καί θα είμαι χειρότερα από ότι είμαι τώρα».
«Όχι, μου απάντησε εκείνος, με πήρε από το χέρι και προχωρήσαμε μαζί. Περπατούσα χωρίς να σκοντάφτω.
Μπορεί ένας άνθρωπος να περπατάει καλύτερα; με ρώτησε. -Εχετε γίνει εντελώς καλά». Μετά άρχισε να με σπρώχνει από πίσω λέγοντας: «Προχωράτε, ευλαβέστατε, προχωράτε, τί ωραία πού περπατάτε, καί έτσι θα περπατάτε πάντα. Ό Κύριος σας έκανε καλά». .Νικόλαος Αλεξ.Μοτοβίλωφ(ΕΔΩ)


πηγή-«Αποκαλυπτικό υπόμνημα Νικ.Μοτοβίλωφ και ο Αγ.Σεραφείμ του Σαρώφ»
Εκδ.''Ορθόδοξος Κυψέλη''-

https://proskynitis.blogspot.gr/2011/01/blog-post_02.html


Όταν η Αγγλία ήταν Ορθόδοξη. Σερβικό βίντεο.

Ένα Σερβικό βίντεο σχετικό με τον καιρό που η Αγγλία ήταν Ορθόδοξη.

ΝΕΟ-ΑΘΕΪΑ ΚΑΙ ΝΕΟΙ

Αποτέλεσμα εικόνας για atheism

Πολλοί νέοι γοητεύονται από ένα κύμα νεο-αθεΐας το οποίο κατακλύζει το Ίντερνετ και τα ΜΜΕ.
Οι νεο-άθεοι προβάλλουν ως βάση του αγνωστικισμού τους, της άρνησής τους να αποδεχθούν ότι υπάρχει Θεός, την επιστήμη, την λογική, τον υποκειμενισμό, τον πλουραλισμό των θρησκειών που δείχνει ότι κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το ποιος θεός είναι αληθινός και επομένως η ενασχόληση με την θρησκεία θεωρείται απώλεια χρόνου.
Οι νεο-άθεοι πάλι παραπλανούν, διότι αρνούνται την ωφελιμιστική θέαση της Εκκλησίας. Καλό είναι να υπάρχει, για να κάνει φιλανθρωπίες ή να τηρεί έθιμα και παραδόσεις, αλλά η πίστη είναι προσωπική υπόθεση και δεν χρειάζεται να υπεισερχόμαστε σε λεπτομέρειες που δεν μας αφορούν.
Οι νεο-άθεοι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει μία αλήθεια και επομένως η απαίτηση της θρησκείας να θεωρεί ότι ο θεός της είναι ο μόνος αληθινός ξεπερνά τις δυνατότητες αποδοχής του ανθρώπινου νου. Άλλοι πάλι ειρωνεύονται όσους πιστεύουν ότι ακολουθούν έναν δρόμο οπισθοδρομικό, που δεν επιτρέπει την χαρά, την ευχαρίστηση, το να ζήσει κάποιος την ζωή του ελεύθερα.

Η αθεΐα σήμερα δεν είναι ιδεολογική. Ο νεο-άθεος δεν είναι κατ’ ανάγκην οργανωμένος σε κοινότητες με γνώμονα την άρνηση του Θεού. Δεν είναι
απαραίτητα στρατευμένος σε υλιστικές θεωρήσεις. Μπορεί κιόλας να είναι σκεπτόμενος. Να αγαπά τη τέχνη και τον πολιτισμό. Να είναι δηλαδή ένας σχετικά καλλιεργημένος άνθρωπος. Η παρουσία του Θεού όμως στην ζωή του κόσμου παραμένει γι’ αυτόν κόλαφος. Δεν του χρειάζεται ο Θεός και επομένως δεν Τον θέλει να υπάρχει. Η νεο-αθεΐα εμφανίζεται τελικά με την έμπρακτη αδιαφορία για την θρησκευτική χρησιμοθηρία.

Οι νέοι γοητεύονται από την στάση ζωής που περιλαμβάνει την άρνηση σε κάθε μορφής αυθεντία. Απλώς η αντίσταση δεν γίνεται με μαχητικότητα, προβληματισμό, κατάθεση γνώμης με επιχειρήματα. Ο νέος δεν ασχολείται με υπαρξιακά ερωτήματα, κορυφαίο εκ των οποίων είναι ο Θεός που υπάρχει προσωπικά για τον καθέναν.
Το πολιτισμικό σύστημα, με τα ΜΜΕ και το Διαδίκτυο, καθώς και με την χρήση συσκευών που απορροφούν και τον χρόνο και τον νου, έχει καταφέρει τους πολλούς να κλείνονται στο εγώ τους και στους λίγους με τους οποίους μοιράζονται την ζωή τους.
Όμως η έν-θεη ζωή περιλαμβάνει τόσο τη εμπιστοσύνη στην ύπαρξη του Θεού, όσο και την επίγνωση Ποιος είναι Αυτός. Ταυτόχρονα, η έν-θεη ζωή προϋποθέτει το άνοιγμα του ανθρώπου στην ζωή της Εκκλησίας, δηλαδή στον πλησίον, στην αγάπη, στο μοίρασμα. Αυτοί οι τρόποι δεν συγκινούν τους πολλούς, οι οποίοι αρκούνται στο να είναι καταναλωτές των όσων ο κόσμος προβάλλει ως προϋποθέσεις ευχαρίστησης. Η έν-θεη ζωή προϋποθέτει κόπο, αγάπη, σκέψη, άποψη, εμπειρία ευχαριστίας σε έναν κόσμο που ολοένα και περισσότερο γίνεται αγνώμων.
Δεν είναι εύκολη η αντίσταση στην νεο-αθεΐα, η οποία κάποτε κάνει θόρυβο. Δεν είναι καν θέμα επιχειρημάτων από την πλευρά της Εκκλησίας, παρότι υπάρχουν. Το «ου με πείσεις καν με πείσεις» ισχύει. Δεν ωφελεί όμως και η σιωπή. Η παθητική αποδοχή ότι έτσι είναι ο κόσμος. Η Εκκλησία καλείται να καταθέτει την μαρτυρία της και να γεννά εστίες αντίστασης στο νεοαθεΐστικο κλίμα. Ας προβληματίζει, χωρίς να αδιαφορεί, και ας αγκαλιάζει τους νέους με την μαρτυρία της Αλήθειας που είναι Πρόσωπο και όχι ιδέα. Και ας κάνει και υπομονή, αφού όμως έχει μιλήσει!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»
στο φύλλο της Τετάρτης 26 Απριλίου 2017

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_358.html


Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Να είσαι φρόνιμος και συνετός όταν κάποιος φτωχός άνθρωπος που έχει ανάγκη καταφύγει σε σένα

Image may contain: one or more people and close-up

Να είσαι φρόνιμος και συνετός όταν κάποιος φτωχός άνθρωπος που έχει ανάγκη καταφύγει σε σένα. Ο εχθρός θα προσπαθήσει τότε να ψυχράνει την καρδιά σου, να την κάνει ολότελα αδιάφορη, να φερθεί με περιφρόνηση στον άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη. Φρόντισε να ξεπεράσεις μέσα σου την αντιχριστιανική και απάνθρωπη αυτή διάθεση.

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_94.html

Ο άγιος Rumwold (Ράμουολντ) το βρέφος. Αγγλία.

Ο άγιος Rumwold (Ράμουολντ) το βρέφος. Αγγλία.

St Rumbold's Well in Buckingham

Γέννηση 662

Περιοχή Walton Grounds κοντά στο King's Sutton,  στο Northamptonshire

Κοίμηση 662 (τριών ημερών)

Ημέρα μνήμης 3 Νοεμβρίου.

Ο Rumwold ήταν ένα άγιο βρέφος στην Αγγλία το οποίο έζησε για τρεις ημέρες το 662. Λέγεται πως ήταν θαυματουργικά γεμάτος από Χριστιανική ευλάβεια παρότι ήταν μόνο ένα βρέφος. Μπορούσε να μιλάει από την ώρα της γέννησης του. Προφήτευσε πως θα πέθαινε σύντομα, ζήτησε να βαπτιστεί και έκανε ένα κήρυγμα πριν από τον θάνατο του. Πολλές εκκλησίες ήταν αφιερωμένες σε αυτόν και έξι από αυτές υπάρχουν μέχρι σήμερα.    

Στον βίο του, η μητέρα του Rumwold περιγράφεται σαν μία ευλαβής Χριστιανή η οποία, όταν παντρεύτηκε έναν παγανιστή βασιλιά, του είπε πως δεν θα κάνει παιδί μαζί του αν δεν βαπτιστεί Χριστιανός. Αυτός βαπτίστηκε και έπειτα η μητέρα του Rumwold έμεινε έγκυος. Κάποτε τους κάλεσε ο βασιλιάς Penda να πάνε να τον επισκεφτούνε όμως η μητέρα του Rumwold γέννησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και το μωρό μόλις γεννήθηκε φώναξε: «Είμαι Χριστιανός, είμαι Χριστιανός, είμαι Χριστιανός!» Έπειτα ζήτησε να βαπτιστεί και να ονομαστεί Rumwold και μετά έκανε ένα κήρυγμα. Προφήτεψε τον θάνατο του και είπε που επιθυμούσε να θαφτεί το σώμα του, στο Buckingham.
 
Υπάρχουν δύο πηγάδια αφιερωμένα στον άγιο: στο Astrop, έξω από το Kings' Sutton, και στο Buckingham όπου βρίσκονταν κάποτε τα λείψανα του.

Το 2000 γράφτηκε μία ολοκληρωμένη Ορθόδοξη Χριστιανική ακολουθία για τον άγιο. Η ακολουθία γίνεται στις δύο γιορτές του, στις 3 Νοεμβρίου (η κύρια εορτή) και στις 28 Αυγούστου (μετακομιδή λειψάνων).

Στην φωτογραφία βλέπουμε το πηγάδι του αγίου στο Buckingham.

Για την ακολουθία του αγίου κλικ εδώ  

Αγγλικό κείμενο
https://en.wikipedia.org/wiki/Rumwold_of_Buckingham

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

























Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

VAMPIRES! (Βρυκόλακες) Νεο-βαμπιρισμός



κ. Ηλία Χατζηνικολάου

Θα γελούσατε σε ανησυχία του παιδιού σας, να γίνει σαν μεγαλώσει ένας καλός…… βρυκόλακας; Μήπως θ’ απαντούσατε πως πρόκειται για μύθους & εξωπραγματικές ιστορίες; Το παρόν πόνημα, παρουσιάζει μία πολύ επικίνδυνη σχοινοβασία, μεταξύ λαϊκών θρύλων και σημερινής πραγματικότητας.

Όλα ξεκίνησαν από μία ερώτηση-βόμβα παιδιών του Γυμνασίου, που με ρώτησαν, ποιά είναι η γνώμη μου για τους βρυκόλακες. Σε συζήτηση που ακολούθησε, μου αποκάλυψαν πως κάποιοι φίλοι τους, «ψάχνονται» και δοκιμάζουν τεχνικές βρυκολάκων! Η δεύτερη βόμβα ήλθε όταν γνωστός μου, μου αποκάλυψε ότι ενστερνίζεται κάποιες «βαμπίρικες» πεποιθήσεις & μέσω ενός ορισμένου κυκλώματος ιατρών στην Αθήνα, προμηθεύεται αίμα, που το πίνει για να πάρει, καθώς πιστεύει, ενέργεια, σφρίγος, νεότητα και ίσως παραπάνω χρόνια ζωής & τέλος ποιός ξέρει ίσως πετύχει την πολυπόθητη αθανασία[1].

Έτσι ξεκινώντας την έρευνα ειλικρινά άνοιξα το κουτί της Πανδώρας. Σωρεία στοιχείων μ’ οδήγησε στο αποτέλεσμα, πως τελικά υπάρχουν άνθρωποι στις ημέρες μας, πού πιστεύουν με τον έναν η τον άλλον τρόπο, πως είναι βρυκόλακες κι όχι μόνο. Κάποιοι Από αυτούς προχώρησαν στην σύσταση εκκλησίας («The Vampire Church»[2]). Την χειροτόνηση των επισκόπων τους καθώς και την αναγνώριση της εκκλησίας τους, την έκανε η «Universal Life Church[3]» (Εκκλησία της Παγκόσμιας Ζωής).

Οι επίσκοποί τους προβαίνουν κανονικά σε διεξαγωγή «μυστηρίων» (γάμων, βαπτίσεων, κηδειών κ.ο.κ.). Εκδίδουν πιστοποιητικά γάμου[4], δείγμα του οποίου παραθέτω. Επιπλέον όπως οι Χριστιανοί κάνουν μπροστά στο σώμα τους, το σημείο του Σταυρού, έτσι κι αυτοί με το δεξί χέρι τους, κάνουν μία κίνηση σαν θηλειά, σαν έναν κύκλο που ξεκινά από το δεξί ώμο περνάει μπροστά από το σώμα τους και καταλήγει στο μέτωπο. Η κίνηση αυτή καθώς υποστηρίζουν, παρέχει την ίδια προστασία με την κίνηση του Σταυρού. Αντί για Σταυρό φορούν το αιγυπτιακό σύμβολο «Άνκη[5]». Κάποιες άλλες ομάδες, έχουν κάνει προσεγγίσεις επαναγραφής της Βίβλου. Κλασικό παράδειγμα, είναι αυτό της πτώσης του Αδάμ & της Εύας. Πιστεύουν δηλαδή, πως η πτώση επήλθε, από την σχέση που συνάφθηκε μεταξύ Εύας & Διαβόλου. Τα παιδιά πού προήλθαν από τη σχέση αυτή, είναι οι γνωστοί μας βαμπίροι ή βρυκόλακες. Το τελευταίο μάλιστα ήταν η σοβαρή πεποίθηση ενός παιδιού της τρίτης Λυκείου. Πως και πότε έφθασε στ’αυτιά του παιδιού αυτή η θεωρία, με τέτοιο τρόπο μάλιστα που να το πείσει, αφήνει πολλά ερωτηματικά για το πόσο Ορθόδοξα κατηχημένα είναι τα παιδιά μας σήμερα.

Μία βλάσφημη παρωδία της Βίβλου, είναι η λεγόμενη βίβλος των βαμπίρων (The Vampire Bible), η γνωστή κι ως Βιβλίο του Ύπνου (Book of the Nod[6]). Ένας άγγελος που κοιμάται, όπως φαίνεται στην εικόνα που παραθέτω, στολίζει συχνά τους τόπους που συχνάζουν.

Πιστεύω ότι σε αυτό το σημείο είναι φρόνιμο να κοιτάξουμε τις θρησκείες και τις λαϊκές παραδόσεις των λαών ανά τον κόσμο & πως κάθε μία περιέβαλε μέσα της, τον «θρύλο» των βαμπίρων.

Στην Ελλάδα έχουμε έναν θρυλικό βαμπίρο, γνωστό με το όνομα «Βρυκόλακας», ο οποίος έβγαινε από τον τάφο του, μόνο για να βρει νύφες & ν’αφήσει απογόνους. Άλλοι γνωστοί βαμπίροι στην ελληνική επικράτεια είναι ο Μπαμπούλας, η Λάμια που έκλεβε τα νεογέννητα & τους έπινε το αίμα & τέλος ο Καλλικάντζαρος που είχε την δύναμη μόνο τις δώδεκα ημέρες των Χριστουγέννων, να μετατρέπει τα νεογέννητα που γεννήθηκαν αυτή την περίοδο, σε βαμπίρους.

Παρατηρώντας & άλλους θρυλικούς βαμπίρους[7], εκείνο που βγαίνει ως συμπέρασμα & «απορία» ταυτόχρονα είναι πως σε τόσους διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκείες, δοξασίες, υπάρχουν τόσο πανομοιότυποι θρύλοι & να σημειωθεί σ’ εποχές που δεν υπήρχαν μέσα μαζικής ενημέρωσης, για να ταξιδέψουν αυτοί οι θρύλοι από τον ένα τόπο στον άλλον.

Δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτή την μικρή αναδρομή, χωρίς ν’ αναφερθώ στην μορφή που απετέλεσε το 1897 την έμπνευση του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ (Bram Stoker), θέμα εκατοντάδων πια ταινιών και αρκετών χιλιάδων τίτλων βιβλίων, που δεν είναι άλλη από τον κόμη Βλαντ ΙΙΙ Τσέπες (Vlad ΙΙΙ Tepes[8]), γνωστός ως «Δράκουλας».

Βασιλιάς του βασιλείου της Βλαχίας (Wallachia)[9], πού κυμαίνεται νότια των Καρπαθίων όρων, ένα από τα τρία ιστορικά κρατίδια, αυτά της Μολδαβίας & της Τρανσυλβανίας που συνθέτουν το σημερινό κράτος της Ρουμανίας[10]. Ο κόμης Βλαντ βασίλεψε για έξι μόνο χρόνια από το 1456 έως το 1462, οπότε και νικήθηκε από τους Τούρκους. Το 1475 κατάφερε να ξαναγίνει βασιλιάς, για να δολοφονηθεί την ίδια χρονιά, σε μάχη πάλι με τους Τούρκους. Υπέγραφε ως «Draculea[11]» Δράκουλας. Στα ρουμάνικα «Ντράκουλ» (Dracul) είναι αυτό που λέμε εμείς Δράκος και έτσι αποκαλούν τον Διάβολο. «Dracula» σημαίνει «ο γιος του διαβόλου», όνομα που το πήρε από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ιππότης της «Ιεραρχίας του Δράκου» (The order of the dragon), μία αδελφότητα που πιστεύεται πως απετέλεσε τον πρόδρομο κάποιων από τις πεποιθήσεις των σύγχρονων νεοβαμπίρων. Όσοι ανήκαν σε αυτή την αδελφότητα φορούσαν ένα κεντητό δράκο στο μπράτσο τους. Καμμία λοιπόν ονομασία δεν δίνεται τυχαία. Οι φήμες για τον κόμη Βλαντ, πως έπινε το αίμα όσων καταδίκαζε σε θάνατο προέρχεται από τους Σάξονες Σίμπιου (Sibiu) της περιοχής της Τρανσυλβανίας, τους οποίους αφού τους νίκησε, ανασκολόπησε[12] όλους τους αιχμαλώτους, τα γυναικόπαιδα, αλλά & όλους τους έμπορους Σάξονες που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στην Βλαχία[13]. Όσοι Σάξονες ξέφυγαν στην Δύση μετέφεραν την σκληρότητα και τις ενέργειες του κόμη, οι οποίες γράφηκαν σε μικρά βιβλιαράκια της εποχής.

Ο συγγραφέας Μπραμ Στόκερς, εντυπωσιασμένος από αυτά τα κατορθώματα, χρησιμοποίησε μόνο σαν μορφή έμπνευσης τον κόμη Βλαντ, αλλά ο ήρωάς του δεν έχει καμμία σχέση με τον εν λόγω κόμη. Ο μυθιστορηματικός κόμης Δράκουλας τοποθετείται στην περιοχή της Τρανσυλβανίας και όχι της Βλαχίας κι αυτό γιατί Τρανσυλβανία σημαίνει η περιοχή πέρα από το δάσος, όνομα πιο μυστηριακό από το Βλαχία που σημαίνει η περιοχή των ξένων. Το μυστηριακό του κάστρο το είχε στην περιοχή της Μπίστριτζα (Bistritza area), κοντά στο πέρασμα Μπάργκαου (Bârgau Pass) προς τα Καρπάθια όρη, που σαγήνευε και παρέσυρε τα θύματά του.

Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ο Μπραμ Στόκερ διάλεξε το συγκεκριμένο πρίγκιπα ως το μοντέλο για το φανταστικό του ήρωα. Ο Στόκερ υπήρξε φίλος με έναν ουγγαρέζο καθηγητή από την Bουδαπέστη ο οποίος μπορεί να ανέφερε το όνομα του Δράκουλα. Tα Bαλκάνια μόλις είχαν αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό όταν ο Στόκερ άρχισε τη νουβέλα του και οι προλήψεις των σκοτεινών χρόνων ήταν ακόμη ζωντανές. Παρά την απάνθρωπη σκληρότητά του, στη Pουμανία ο Κόμης Δράκουλας θεωρείται εθνικός ήρωας ο οποίος αντιστάθηκε στην τουρκική κυριαρχία.

Άλλη θρυλικά ιστορική μορφή με αιμοβόρες συνήθειες ήταν και η Ελίζαμπεθ Μπάθορυ[14].

Image result for twilight saga


Παρουσίαση – γνωριμία.

Για να περάσουμε στις ημέρες μας, οι δοξασίες & η θρησκεία των νεο-βαμπίρων έχει εμπλουτισθεί με πολλές ινδουιστικές τεχνικές & ορολογίες, κάτι που ήταν επόμενο, εφόσον το ινδουιστικό πάνθεον βρίθει από βαμπίρικες θεότητες & ιστορίες. «Ανοίγοντας το καπάκι του φέρετρου», μία φράση που χρησιμοποιούν πολύ στην αργκό τους, όταν θέλουν κάτι να ξεκαθαρισθεί, θα ήθελα να προβώ σε μία κατηγοριοποίηση, πάντα σύμφωνα με τις πεποιθήσεις όλης αυτής της κίνησής τους, για να έχουμε έναν κανόνα στην ανάλυσή μας.

Θα ήθελα να σημειώσω ότι ό,τι θ’ ακολουθήσει αποτελεί καθαρά μία παράθεση των ιδεών τους, χωρίς να σημαίνει σε καμμία περίπτωση ότι τα γραφόμενα, έχουν ως έτσι. Προσωπικά θα έλεγα ότι είναι ένα καλοστημένο δαιμονικό θέατρο ψευδαισθήσεων, σε συνδυασμό με τις διεστραμμένες ψυχολογικές ιδεοληψίες των «fun» πιστών τους, που με την σειρά του οδηγεί σ’ ένα καινούργιο χώρο αναγκών, όπου κάποιοι θησαυρίζουν, με την υποκινούμενη αδυναμία ορισμένων ανθρώπων.

1. Ποιός είναι ο εκ γενετής βαμπιρισμός (psi-vamp)[15].

Πιστεύουν πως κάποια άτομα, γεννιούνται με την αδυναμία, το ελάττωμα, το μειονέκτημα έναντι των υπολοίπων ανθρώπων, να έχουν την φυσική-ψυχική τους ενέργεια (pranic energy), σε χαμηλώτερα του κανονικού επίπεδα. Η ενέργεια αυτή, χρήσιμη για τη ζωή του κάθε ανθρώπου, βρίσκεται σε σωματικό-υλικό επίπεδο μέσα στο αίμα. Συμπτώματα της έλλειψης αυτής, είναι η διεγνωσμένη κλινικά κατάθλιψη. Κενότητα & αδιαφορία ζωής. Ανεξήγητα συχνή υποβολή τους σε κρυολογήματα & γενικά κατέχουν μία αρρωστημένη ιδιοσυγκρασία, σε φυσικό & σε ψυχικό επίπεδο. Κάθε έκθεσή τους στον ήλιο τους επηρεάζει & τους αρρωσταίνει. Ανθρακούχα ποτά – με κιτρικό οξύ – τους προκαλούν στομαχικά προβλήματα. Όλ’ αυτά είναι συμπτώματα που θα πρέπει να βάλουν σοβαρά κάποιον ν’ αναρωτηθεί μήπως είναι εκ γενετής βαμπίρος (Psi-Vampire). Η εφηβεία είναι συνήθως η ηλικία, που τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται & τότε ο νεαρός έφηβος δέχεται το λεγόμενο «ξύπνημα» (awakening). Μόλις «ξυπνήσει» θα πρέπει αφού πρώτα επισκεφθεί κάποιον ψυχίατρο -ψυχολόγο & αποκλείσει κάποιο άλλο ψυχολογικό πρόβλημα, να προχωρήσει καλύτερα με την «τεχνική βοήθεια» κάποιου παλαιού βαμπίρου, στην ανεύρεση της πολύτιμης αυτής φυσικής-ψυχικής ενέργειας[16].

Την ενέργεια αυτή μπορούν να την προμηθευτούν, με κάποιες τεχνικές, που πιστεύω ότι δεν είναι επί του παρόντος ν’ αναφέρουμε, από στοιχεία της φύσης (κυκλώνες, καταρράκτες, βροχές κτλ.). Επίσης από ζώα & φυσικά η καλύτερη πηγή τους είναι οι άλλοι άνθρωποι, που στην ορολογία τους ονομάζονται «μηδενικά» (nils). Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι τεχνικές αυτές είναι άχρηστες, αν ο «ξυπνημένος» εκ γενετής βαμπίρος, δεν έχει & το χάρισμα να τις αξιοποιήσει. Βλέπετε σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, ο Θεός ισορροπεί αυτή τους την αδυναμία – ελάττωμα, με το χάρισμα να μπορούν από μόνοι τους να ρουφούν τη φυσική ενέργεια πού τούς χρειάζεται. Ένα χάρισμα πού συνοδεύεται βέβαια, με όλα τα συναφή χαρίσματα, τηλεπάθειας, επιβολής μικρών προτάσεων στο μυαλό του «μηδενικού», τηλεκινήσεις αντικειμένων κ.ο.κ.

Η επιλογή των «μηδενικών» συστήνεται να είναι άνθρωποι με αυξημένες ποσότητες ενέργειας. Τέτοιοι είναι άνθρωποι που εκνευρίζονται εύκολα & γενικά έχουν θερμό ταμπεραμέντο[17]. Αν γίνει σωστή άντληση της περίσσειας μόνο ενέργειας, ουσιαστικά οι βαμπίροι γίνονται κατά κάποιο τρόπο σωτήρες της οικουμένης, εφόσον απαλλάσσουν τον κόσμο από τον εκνευρισμό και φέρνουν μία ισορροπία ενέργειας πάνω στον πλανήτη!

Την ενέργεια μπορούν να την ρουφήξουν εξ αποστάσεως, με ιδιαίτερη προσοχή χωρίς να εξαντλήσουν τον «δότη» τους κι επί πλέον να μην καταλάβει το «μηδενικό» ότι δέχεται την άντληση αυτή. Ο λόγος είναι ότι αν το καταλάβει, μπορεί ο βαμπίρος ν’ αποκαλυφθεί κι αυτό μπορεί να του επιφέρει κοινωνικά προβλήματα, ακόμα και να πέσει θύμα απόπειρας δολοφονίας κάποιων κυνηγών βαμπίρων. Στην Αμερική έχουν καταγραφεί αρκετές απόπειρες δολοφονιών βαμπίρων από επίδοξους «ιεροκυνηγούς». Αλλά το κυριότερο γιατί όταν το θύμα δέχεται άντληση και τρομάξει, είναι πολύ πιθανό να πεθάνει επί τόπου & να χρεωθεί ο βαμπίρος «άθελά του» με μία δολοφονία, κάτι που μπορεί να τον οδηγήσει σε απρόβλεπτες ψυχοσυμπλεγματικές συνέπειες. Η κατηγορία αυτή δεν τρέφεται με αίμα, χωρίς βέβαια να το αποκλείει σε ορισμένες περιπτώσεις, μιας και ένα θρεπτικό ποτήρι αίματος, γεμάτο ενέργεια, είναι πάντα ευπρόσδεκτο. Απλά δεν το επιδιώκουν.

2. Ποιός είναι ο προσβεβλημένος[18] βαμπιρισμός (psy-vamp)

Οι «δότες-μηδενικά» τώρα των φυσικών βαμπίρων, όπως είναι «φυσικό» αρχίζουν να έχουν όμοια συμπτώματα με τους εκ γενετής βαμπίρους, αφού χάνουν κι αυτά την φυσική τους ενέργεια. Έτσι παρουσιάζουν κι αυτά σιγά-σιγά τα ίδια στερητικά συμπτώματα, στομαχικές κράμπες, εξάντληση κτλ. Αυτοί που το καταλαβαίνουν η σε μερικές περιπτώσεις βοηθιούνται «με τρόπο» να το καταλάβουν από κάποιους «καλοθελητές» φυσικούς βαμπίρους (psi-vamps), βγαίνουν κι αυτοί με την σειρά τους στο κυνήγι της πολύτιμης φυσικής ενέργειας. Αυτοί είναι οι προσβεβλημένοι βαμπίροι (psy-vamps) οι οποίοι βέβαια εάν σταματήσει ο εκ γενετής φυσικός βαμπίρος να τους ρουφά ενέργεια, μπορούν με κάποιους μήνες αποτοξίνωσης-απεξάρτησης, να σταματήσουν το κυνήγι της ενέργειας. Εδώ βέβαια μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει την εξάρτηση των προσβεβλημένων βαμπίρων (psy-vamps), από τούς εκ γενετής βαμπίρους (psi-vamps), με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό.

Τώρα εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι προσβεβλημένοι βαμπίροι, επειδή είναι/ήταν φυσιολογικοί άνθρωποι, που απλά δέχθηκαν την αντλητική αυτή επίδραση, από κάποιον φυσικό βαμπίρο, συχνά δεν έχουν και τα χαρίσματα απορρόφησης εξ’ αποστάσεως της φυσικής ενέργειας, οπότε είναι καταδικασμένοι τις περισσότερες φορές να οδηγηθούν να γίνουν αιμοδιψείς βαμπίροι, για ν’ αναπληρώσουν την ενέργεια που τους λείπει.

3. Ποιός είναι ο τροφοδοτικός αιμοδιψής βαμπιρισμός (sanguinarius feeder)

Όσοι βαμπίροι δεν έχουν τις χαρισματικές ικανότητες της εξ αποστάσεως άντλησης της απαιτούμενης ψυχικής-φυσικής ενέργειας & καταφεύγουν αποκλειστικά σε αιμοδιψείς μεθόδους για να τραφούν, θεωρούνται από τους εκ γενετής βαμπίρους, δεύτερης κατηγορίας βαμπίροι. Ο τρόπος που βρίσκουν το αίμα είναι, αν έχουν πρόσβαση μέσω κάποιου πιθανού παράνομου συνδέσμου τους, σε τράπεζα αίματος, σε κάποιο νοσοκομείο, η εξάγοντας το απ’ ευθείας από τον δότη. Εδώ τα πράγματα είναι πιο δύσκολα καθότι ο δότης δεν μπορεί να μη το καταλάβει. Σε αυτό το σημείο επεμβαίνει ο εκ γενετής φυσικός βαμπίρος, που θα δημιουργήσει αυτές τις σχέσεις εξάρτησης αίματος, μεταξύ των «δοτών», οπότε μετά τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους.

Τώρα βέβαια δεν φυτρώνουν μεγαλύτεροι κυνόδοντες για να μπορούν να ρουφούν το αίμα. Ο τρόπος λήψεως του αίματος έχει αναχθεί σε επιστήμη. Παρακολουθούν μαθήματα φυσικής ανατομίας & φλεβοτομίας, έτσι ώστε να μην προκαλέσουν καμμία ακατάσχετη αιμορραγία στον «δότη». Τα σημεία από τα οποία προτιμούν να αντλούν το αίμα είναι η πλάτη πίσω από το λαιμό, τα πλευρά & τα δάχτυλα. Χρησιμοποιούν ανοξείδωτα λεπτά μαχαίρια, για να κάνουν μία λεπτή τομή γύρω στα δέκα εκατοστά και γλύφουν με την γλώσσα τους το αίμα που τρέχει, μιμούμενοι τις νυχτερίδες, οι οποίες δεν ρουφούν αλλά γλύφουν το αίμα. Μέσα στους ιστοχώρους τους, παραδίδουν μαθήματα φλεβοτομίας, που έχουν συνδέσεις με πανεπιστήμια ιατρικής.[19]

Πιστεύουν, τέλος, πώς αν το αίμα κάποιου «θνητού[20]» «μολυνθεί»- αναμειχθεί με κάποιον βαμπίρο, απ’ όσους βαμπίρους έχουμε περιγράψει έως τώρα, τότε ο «μολυσμένος» έχει δεχθεί την μεταδοτική «ψυχική ανεπάρκεια» της «φυσικής» ενέργειας.

4. Ποιός είναι ο συμβολικός αιμοδιψής βαμπιρισμός (symbolic vampires[21])

Εδώ συγκαταλέγονται όσοι χρησιμοποιούν την αιμοποσία συμβολικά, χωρίς αυτό ν’ αποτελεί ανάγκη τους, αλλά ως μέσο για να εκφράσουν τις λατρευτικές τους ανάγκες, στις θεότητες που πιστεύουν. Όπως γίνεται κατανοητό, εδώ συμπεριλαμβάνονται όλες οι μαγικές τελετές, η λατρεία δηλαδή με τον έναν ή άλλον τρόπο του Σατανά[22].

Για να χαριτολογήσουμε λίγο, σε αυτό το σημείο εξαιρούν την θρησκεία του Χριστιανισμού, διότι καθώς υποστηρίζουν ο Ιησούς Χριστός, δεν πρόσφερε το αίμα Του στους μαθητές του & με την ίδια αντίληψη οι Χριστιανοί δεν πίνουν αίμα αλλά κρασάκι, απλά είναι κακοί αντιγραφείς των επικρατουσών τότε παραδόσεων, που ήθελαν θυσίες αίματος!

5. Ποιός είναι ο φετιχιστικός αιμοδιψής βαμπιρισμός (fetish[23] vamps).

Εδώ συγκαταλέγονται όσοι έχουν την πεποίθηση, ότι όλες αυτές οι αιμοβόρες[24] ιστορίες που περιγράψαμε, τους προσδίδουν «το κάτι τι». Δεν έχουν συμπτώματα στέρησης, απλά είναι παθιασμένοι με το θέμα. Αυτοί επειδή κινούνται με κριτήριο τι τους ευχαριστεί, και μόνον, μπορούν να γίνουν & συχνά γίνονται οι πιο επικίνδυνοι απ’ όλες τις άλλες κατηγορίες που αναφέρθηκαν. Εδώ συναντάς άτομα με σαδομαζοχιστικές[25] τάσεις, πού αναζητούν απεγνωσμένα πολλές φορές, ερωτικά ταίρια!

Η κατηγορία αυτή προβαίνει σε κάποιες κινήσεις οι οποίες θεωρούνται τουλάχιστον ηλίθιες από τους προηγούμενους, όπως να φορούν ψεύτικα δόντια για να δαγκώνουν, να κάνουν μπάνιο με αίμα, να ρουφούν το δικό τους αίμα κι όλα αυτά κατά την διάρκεια των ερωτικών τους συναντήσεων. Εδώ πάλι είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Συχνά οι σαδομαζοχιστικοί ιστοχώροι των φετιχιστικών βαμπίρων, με τα πορνικά τους εκθέματα και το ζωντανό «chatting[26]» (τσάτινγκ) με τούς εικονιζόμενους η κυρίως με κάποιες εικονιζόμενες, γίνονται πεδία ψαρέματος νέων θυμάτων «δοτών-μηδενικών».

6. Τί είναι τό βαμπιρικό παιχνίδι ρόλων (V.R.P.G. Vampire Role Play Game).

Αρχικά να πούμε τι είναι τα «R.P.G.». Είναι παιχνίδια που παίζονται και μέσω Η/Υ. Σημαντικό για να παίξεις σε αυτά είναι να γνωρίζεις καλά ένα μυθιστόρημα, που περιγράφεται συνήθως σε κάποιο βιβλίο αρκετών εκατοντάδων σελίδων. Αν δεν γνωρίζεις «καλά» το μυθιστόρημα, τους τεχνικούς όρους και το ψυχογράφημα των ηρώων που παίρνουν μέρος, απλά δεν μπορείς να παίξεις το παιχνίδι. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εκδίδεται κάποια συνέχεια με τους ίδιους ήρωες σε νέες περιπέτειες. Βιβλίο και ηλεκτρονικό παιχνίδι μαζί και με αυτό τον τρόπο καλείται ο παίχτης, να γίνει μέρος του μυθιστορήματος του οποίου το τέλος -την κρίση – την δίνει ο ίδιος μέσω του Η/Υ κι όχι ο συγγραφέας. Όπως γίνεται κατανοητό, όλη αυτή η διαδικασία «πορώνει» τους παίχτες που αποδρούν στην κυριολεξία στον εικονικό κόσμο του παιχνιδιού.

Η όλη ιστορία των R.P.Gs ξεκίνησε το 1982 από τον Ravenloft, όταν παρουσίασε ένα από τα πρώτα R.P.Gs. το γνωστό σε αυτούς τους κύκλους «Dungeons and Dragons» το οποίο γνώρισε & γνωρίζει τεράστια επιτυχία. Το δεύτερο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα R.P.G. που παρουσίασε ήταν ένα παιχνίδι το οποίο λεγόταν «Chill» («Ανατριχίλα») & παρουσίαζε μάχες & αγώνες εναντίον βαμπίρων. Το 1991 παρουσιάσθηκε ίσως το πιο διαδεδομένο R.P.G. & είναι αυτό που έρχεται αμέσως στο μυαλό, όταν γίνεται αναφορά σε τέτοιου είδους παιχνίδια το «V.T.M.» [Vampires the Masquerade (Βαμπίροι η Μεταμφίεση)], το οποίο μεταφέρθηκε σε τρεις ταινίες στον κινηματογράφο. Άλλα συναφή παιχνίδια είναι το «Vampire’s Kingdoms» (Τα βασίλεια των Βαμπίρων) κομμάτι ενός μεγαλύτερου R.P.G. του «Rifts» (σχίσματα), το «Nigtlife», το «Bram Stokers Dracula» & το «Blood omen -The Legacy of Kain» (Το σημάδι του αίματος – Η κληρονομιά του Κάϊν)[27].

Θα σταθούμε λίγο στο τελευταίο παιχνίδι, διότι στην κυριολεξία ο παίχτης διαδοχικά καλείται να μπει μέσα στην ψυχοσύνθεση του βαμπίρου. Αρχικά γίνεται αναφορά στην κατάρα του Κάϊν. Μία ιστορία αρκετά διαδεδομένη στο χώρο. Επειδή ο Κάϊν ήταν ο πρώτος που έχυσε αίμα ανθρώπου, τον θεωρούν ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος βαμπίρος, ο οποίος κάποτε θα γυρίσει από την κόλαση για να εκδικηθεί για την αδικία του Θεού. Παρακάτω μεταφέρω αυτούσιο το εισαγωγικό κείμενο που γράφεται στην οθόνη & ακούγεται ταυτόχρονα, όταν ξεκινά το παιχνίδι & τα συμπεράσματα τ’ αφήνω σ’ εσάς: «A dark, hellish RPG: Become engaged in the powerful tale of a man whose obsession with revenge is so deep, he’s willing to pay the ultimate price: his soul.» (Ένα σκοτεινό, διαβολικό R.P.G.: ξεκινά να έχει σχέση με μία ισχυρή ιστορία ενός άνδρα, του οποίου η έμμονη ιδέα της εκδίκησης είναι τόσο βαθιά, που είναι πρόθυμος να πληρώσει την έσχατη τιμή: την ψυχή του!). Τον ρόλο αυτού του ατόμου, με αυτή την ιδιοσυγκρασία πρέπει να ενστερνισθεί ο παίχτης, ίσως το παιδί σας, διαφορετικά στις συνειδησιακές επιλογές του παιχνιδιού, αν απαντήσει λάθος, για το παιχνίδι, απλά θα χάσει!

7. Τί είναι η κίνηση Γκόθικ[28] (Gothic-style).

Η κίνηση Γκόθικ ξεκίνησε ουσιαστικά το 1979, όταν το μουσικό συγκρότημα Μπάουχάουζ (Bauhaus[29]) έβγαλε το τραγούδι «Bela Lugosi’s Dead[30].», όπου μέσα σ’ αυτό περιγραφόταν πως φέρεται ένας βαμπίρος, τραγούδι που θεωρείται «ύμνος» μεταφυσικής έμπνευσης για τους «fun» του χώρου. Μέσα στο τραγούδι αναφέρεται ο όρος «tongue-in-cheek» σε ελεύθερη μετάφραση: (γλώσσα σε στέρηση ή διψασμένη γλώσσα). Τον επόμενο χρόνο το 1980 το μουσικό συγκρότημα Σίστερς οφ Μέρσυ «Sisters of Mercy» (αδελφές του ελέους) ανέβασαν & πρόβαλαν πολύ μέσα από τα τραγούδια τους την γκόθικ συμπεριφορά και κίνηση. Η κίνηση αυτή λοιπόν συνίσταται[31] στο να έχει κάποιος το στυλ του βαμπίρου δηλαδή, να ντύνεται, να περπατά, να φέρεται, να βάφεται[32], ν’ αρωματίζεται με συγκεκριμένο τρόπο. Να αρέσκεται σε φαγητά & ποτά με σκόρδα[33], να συχνάζει σε γκόθ μπαράκια[34], ν’ ακούει μουσική[35], να βλέπει ταινίες[36], να κάνει συγκεκριμένης τεχνοτροπίας τατουάζ[37] κ.ο.κ. Επιπλέον χρησιμοποιούν, για ν’ αναγνωρίζονται μεταξύ τους, κάποια σύμβολα στην αλληλογραφία τους τα οποία τα ονομάζουν «sexbats [38]». Έχουν τα δικά τους καλλιστεία, όπου βραβεύεται ο καλύτερος Γκοθ-στάϊλερ κ.α. Τα Γκοθ-μπαράκια προσφέρονται ως χώροι για να γίνονται οι τελετές & τα «μυστήρια» τους όπως για παράδειγμα ο «γάμος» του «Πέϊγκαν Γκοθ» «Pagan Goth» κιθαρίστα του μπλακ μέταλ συγκροτήματος «Κρέϊντλ οφ Φιλθ» «Cradle of Filth» («Λίκνο της Βρώμας»), και της Λμπερένα, μοντέλου σαδομαζοχιστικών φετίχ αξεσουάρ, που έγινε στο γκόθ-μπάρ του Λονδίνου «Μπεν Κράουτς». Αλλά και διάφοροι διάσημοι, αρχίζουν να τα προτιμούν για κάποιες εκδηλώσεις τους. Όπως για παράδειγμα στο προαναφερόμενο μπαράκι διαφήμισε και η ηθοποιός Αντζελίνα Τζολί, την ταινία της «Tomb Raider» που είναι άλλη μία μεταφορά, ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού στον κινηματογράφο[39]. Σε αυτά τα μπαράκια μαζεύονται όσοι έχουν η θέλουν να έχουν σχέση με το όλο θέμα η απλά ανυποψίαστοι περίεργοι για κάτι διαφορετικό. Οι τελευταίοι μάλιστα, ανυποψίαστοι όντως, ίσως ποιός ξέρει, να είναι κάποιοι από τους μελλοντικούς «δότες». «Φυσικά» δεν λείπουν & από την Ελλάδα τα γκοθ-μπαράκια.

Παιδική κίνηση Γκόθικ (Χάρρυ Πότερ)

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μία παιδική γκοθ-κίνηση, μία δηλαδή προτιμητέα αρέσκεια των παιδιών μας σ’ εξοικείωση με βαμπίρικες καταστάσεις. Έτσι υπάρχουν στο εμπόριο ψεύτικα τατουάζ μιας μέρας αλλά & πιο μόνιμα με χέννα με βαμπίρικα δόντια, αλλά & με κλασικούς δράκουλες. ‘Υπάρχουν γλυφιτζούρια με τ’ όνομα «Dracu Pop», στο περιτύλιγμα των οποίων παρουσιάζεται η μορφή του Δράκουλα, από τον οποίο τρέχει αίμα από το στόμα του & τα μάτια του αστράφτουν. Στο εσωτερικό το γλυφιτζούρι είναι φυσικά κόκκινο κι έχει το κεφάλι μίας δαιμονομορφής κι αυτό, το παιδάκι το γλύφει! Κούκλες παιδικές, που αν τις πιέσεις με κάποιο τρόπο τρέχει αίμα από το στόμα τους, τις οποίες αποκαλούν «κούκλες του διαβόλου» και άλλα παρόμοια παιχνίδια, που διαστρέφουν τις προτιμήσεις και τα μυαλά των παιδιών μας.

Βέβαια δεν θα μπορούσε να λείψει από την αναφορά μας & ο γνωστός μας πια Χάρρυ Πότερ. Τα βιβλία του βρίθουν από στοιχεία, που εξοικειώνουν τα παιδιά μας με βαμπίρικες καταστάσεις, αλλά το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι γίνεται προσφιλή η ορολογία & οι πεποιθήσεις τους, σε πολύ μικρές ηλικίες. Παρακάτω παραθέτω χωρία από τα τέσσερα βιβλία του Χ.Π. και τα συμπεράσματα τα αφήνω σ’ εσάς[40].

8. Τί είναι το βαμπιρικό παιχνίδι ζωντανών ρόλων[41] (Active R.P.G.).

Η όλη ιδέα ξεκίνησε από το R.P.G. «Vampire the Masquerade» & δημιούργησε έναν παγκόσμιο σύλλογο παιχτών με το όνομα «Camarilla». Στο παιχνίδι εμπλέκονται επτά φατρίες – οικογένειες βαμπίρων: Μπρούτζαχ «Brujah», Γκάνγκρελ «Gangrel», Μαλκάβιαν «Malkavian», Νοσφεράτου «Nosferatu», Τορεαντόρ «Toreador», Τρεμέρ «Tremere» & Βέντρου «Ventrue». Οι παίχτες καλούνται να ενστερνιστούν τους σκοτεινούς σκοπούς και πόθους των ηρώων. Το παιχνίδι προϋποθέτει τη συγκέντρωση των παικτών σ’ έναν χώρο, όπου ντύνοναι κατάλληλα, κάποιος απ’όλους παίζει το ρόλο του διαιτητή – ρυθμιστή του παιχνιδιού και με την βοήθεια κάποιου ζαριού & με κάρτες καθοδήγησης, παίζουν θεατρικά, κατά κάποιο τρόπο, το παιχνίδι. Πολλοί μάλιστα επεκτείνουν το παιχνίδι φτιάχνοντας δικές τους ιστορίες. Το θέμα είναι ότι καθώς υποστηρίζουν οι ίδιοι οι σημερινοί νεοβαμπίροι, τα παιχνίδια αυτά τους οδήγησαν στο «ξύπνημα», το οποίο ίσως, καθώς λένε, δεν θα είχε γίνει ποτέ, εάν δεν είχαν αναμιχθεί σε αυτά τα παιχνίδια. Αξιοπρόσεχτο είναι το γεγονός ότι στις συγκεντρώσεις αυτές μετέχουν άτομα και των δύο φύλων, τα οποία είναι κυρίως έφηβοι που εθίζονται σε δαγκώματα & άλλες διαστροφές, για να παίξουν και να φθάσουν έως το τέλος το «παιχνίδι».[42]

Επίλογος

Είναι απίστευτο ότι τα παραπάνω έχουν γραφεί σοβαρά, σε μία εποχή που οι περισσότερες δεισιδαιμονίες και μεσαιωνικές αντιλήψεις έχουν εξαλειφθεί & το να θρησκεύει κανείς ελεύθερα θα έπρεπε να τον οδηγεί στην όντως ελευθερία. Κι όμως φαίνεται υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν θρησκευτικά συστήματα, αλλά και ασχολίες για να «ξεδώσουν», στα οποία απαιτείται από τους «fun» οπαδούς τους – τα παιδιά μας – να θυσιάσουν το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο: την ελευθερία τους. Θα τελειώσω με μία φράση ενός γέροντα, που όταν του κατέθεσα μερικά από τα προαναφερθέντα μου θύμισε τη φράση του Αγίου Μάξιμου του ομολογητή: «Ο άνθρωπος αποστάς από τον Θεό ή κτηνώδης ή δαιμονιώδης».

Νεοβαμπιρισμός λοιπόν, νέα εναλλακτική των παιδιών μας; Με ποιά από τις δύο όμως, που αναφέρει ο Άγιος Μάξιμος;

[1]Μόνο στην πρώτη ηλεκτρονική διεύθυνση από τις τέσσερεις που ακολουθούν περιλαμβάνονται 1.300 ενότητες, μερικές δεκάδες χιλιάδες σελίδες κειμένου, περισσότερες από 2.000 εικόνες & σχεδόν 200 αλχημιστικά κείμενα & όλα αυτά πραγματεύονται την αλχημεία, την τέχνη δηλαδή για το πως θα κερδίσεις μακροζωϊα και την αιώνια ζωή. (http://www.levity.com/alchemy/home.htm), (http://www.alchemylab.com), (http://www.gordendawn.org/alchemy.htm), (http://helios.unite..it/-`dsao//pregadio/index.html).
[3] Ιδρύθηκε το 1962 (http://www.ulc.net/wicca.htm)
[5] Το σύμβολο «Άνκη» σχετίζεται με την αιγυπτιακή θεά Όσιρις και συμβολίζει την γονιμότητα & την μετεμψύχωση. Απεικονίζεται μ’ ένα σταυρό που στο πάνω μέρος έχει μία θηλειά. (Ο Σατανισμός στην μουσική ροκ -εκδόσεις Φωτοδότες – σελ.104). (Βλέπε «7. Τι είναι κίνηση γκόθικ»).
[7] Στο Ταλμούδ (Talmud) υπάρχει ο θρύλος της «Λιλίθ» (Lilith), ο οποίος είναι δάνειο, από τις Βαβυλώνιες δοξασίες. Κάποιοι θρύλοι την φέρνουν σαν την πρώτη γυναίκα του Αδάμ & άλλοι σαν την ίδια την Εύα. Την έχουν υπεύθυνη για τα πονηρά όνειρα, κατά την διάρκεια του ύπνου. Στην αστρολογία απεικονίζεται ως η μαύρη Σελήνη, η οποία συμβολίζει τα απόκρυφα σεξουαλικά πάθη και κλίσεις του ανθρώπου.
– Στην Αφρική έχουν τον «Ομπαγίφο & τον Ασασαμπονασάμ» (Obayifo and Asasabonasam), θρύλος της φυλής Ασάντι (Ashanti) στην Γκάνα. Επίσης η φυλή Γιάκο (Yako) στην Νιγηρία πιστεύει στην ύπαρξη βαμπίρικων μορφών «Χαγκς» (Hags), που κατοικούν στα έλη τους.
– Στην Αϊτή έχουν τους βαμπίρους «Λουγκαρού» (Loogaroo), τον «Ασέμα» (Asema) & τον «Σουκαγιάν» (Sukayan).
– Στην Βραζιλία έχουν τον «Λομπισόμεν» (Lobishomen), βαμπίρος με παράξενες σεξουαλικές συνήθειες.
– Οι Αφροαμερικάνοι της Λουϊζιάνας έχουν τον θρύλο του «Φιφολέτ» (Fifolet) ένα κλασικό σεξουαλικό βαμπίρο της κατηγορίας (Incubus / Succubus) & στην Κεντρική Αμερική τον «Σιβατέτεο» (Civateteo).
– Στην Ρουμανία έχουν τον «Στριγγόϊ» (Strigoi), στην Ουγγαρία τον «Λίντερκ» (Liderc), στην Πολωνία τον «Μόρα» (Mora), στην Γαλλία τον «Μελουσίν» (Melusine), στην Δανία την «Μάρα» (Mara), στην Ιρλανδία τον «Ντέργκ-Ντουλ» (Dherg-dul) & στην Σκωτία «Μπαομπάν-Σιθ» (Baobban Sith).
– Στην Αρμενία έχουν τον θρύλο του «Ντακχαναβάρ (Dakhanavar), στην Ρωσσία τους «Γιουπίρ (Uppir), Ιρετίκ (Eretik), Κουντεσνίκ (Kudesnik), Ορσελνίκ (Orcelnik), Κολντούμ (Koldum) & Σναξάρ (Snaxar)».
– Στο Θιβέτ υπάρχουν 58 μορφές-θεότητες, οι οποίες αρέσκονται στο να πίνουν αίμα.
– Στην Κίνα έχουν τον «Τσάϊνγκ-Σιχ» (Chaing-Shih), στις Φιλιππίνες τον «Άσγουανγκ» (Aswang), στην Ταϋλάνδη τον «Σάϊ» (Phi), στην Μαλαισία έχουν τον «Μπατζάνγκ» (Bajang) & την «Λάνκγσουϊρ» (Langsuir).
– Στην Ιαπωνία έχουν τον «Κάππα» (Kappa) καθώς και θρύλους με γάτες βαμπίρους (Vampire Cats).
– Τέλος η Ινδία έχει τις περισσότερες μορφές-θεότητες με βαμπίρικες συνήθειες. Η θεά «Κάλι» (Kali) φαίνεται να πρωτοστατεί στην κακότητα & στις αιματηρές συνήθειές της. Άλλοι αρκετά διαδεδομένοι ινδικοί θρύλοι, είναι οι θηλυκοί βαμπίροι «Μαχαμπχαράτα (Mahabharata), Ραμαγιάνα (Ramayana), Ρακσάσας (Rakshasas) & Ρακσάσις (Rakshasis)». Ακόμα είναι «ο Άσρα-Πα (Asra-Pa), ο Γιάτου-Ντχάνα (Yatu-dhana), οι Πισάχας (Pisachas), ο Βετάλα (Vetala), ο Τζίγκαρ-Κχορ (Jigar-Khor), οι Τσουρέλς (Churels), ο Τζάκχιν (Jakhin), ο Μούκχαϋ (Mukhai), ο Νάγκουλάϊ (Nagulai), ο Αλβαντίν (Alvantin), ο Τζακχάϋ (Jakhai) & ο Χαντ-Πέϊρ (Hant-Pare)».
[8] Tepes: Προφέρεται Tσέ-πες & σημαίνει παλουκωτής http://www.draculascastle.com/html/vladhistory.htmlhttp://www.odyssey.com.cy/ektos/Latest/Fourth.asp
[10] Η Μολδαβία & η Βλαχία είναι περιοχές γενέτειρες των γνωστών μας Βλάχων, απόγονοι αυτών ζουν σήμερα & στη δική μας περιοχή του Μετσόβου, Καλαμπάκας, Πίνδου κ.α.
[11] «Dracula» είναι παράφραση των λέξεων «Draculea» η «Draculya».
[12] Ανασκολοπισμός: Παλούκωμα. Τρόπος θανάτωσης καταδικασμένων με τον οποίο τους κάρφωναν με διάφορους τρόπους ζωντανούς. Το θύμα συνήθως δενόταν σε όρθια στάση πάνω σε κάποιο κάθισμα & από κάποια οπή που τους ανοιγόταν – συχνά από τον ορθό – πέρναγαν κάθετα ένα παλούκι, με αποτέλεσμα το θύμα να πεθαίνει αργά, με φρικτούς πόνους. Στις αρχές του 15ου αιώνα – περίοδος που έδρασε & ο κόμης Βλαντ – ήταν πολύ διαδεδομένος τρόπος εκτέλεσης, αιρετικών, σχισματικών, μάγων κ.ο.κ. Το κάθισμα που δένονταν τ’ ονόμαζαν «stool of repentance» (σκαμνί μετανοίας) & για όσους καταδικάζονταν μ’ αυτό τον τρόπο λεγόταν η φράση «riding the one legged horse» (καβαλούν το μονοπόδαρο άλογο). Ο τρόπος αυτός συναντάται πολύ παλιά στους κινέζους & σύμφωνα με τον ερευνητή Ludwig Salzmann στο Θιβέτ ήταν ο τρόπος με τον οποίο καταδίκαζαν όσους ήταν ιερόσυλοι & έκαναν θρησκευτικά αδικήματα. Το Ισλάμ ενστερνίστηκε πολλάκις έως τις ημέρες μας τον τρόπο αυτό της θανάτωσης. Παράδειγμα ο Αθανάσιος Διάκος, αλλά & τα πρόσφατα θύματα των Σέρβων, που τ’ ανασκολόπιζαν οι Κροάτες για εκφοβισμό μπροστά στα στρατόπεδά τους. (Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πατση (1968) Τόμος 5ος , σελ.477, (http://www.ii.uib.no/~magnus/e/IMPALE.html), (http://www.hyperdic.net/dic/i/impale.htm).
[13] Όσους Τούρκους & Σάξονες είχε νικήσει, έπαιρνε τα κεφάλια τους & αφού τα κάρφωνε πάνω σε παλούκια τα τοποθετούσε γύρω από την Ταργκόβιστα (Târgoviste) πρωτεύουσα της Βλαχίας. Η αγαπημένη του μέθοδος ήταν το παλούκωμα. Tά πόδια του θύματος ήταν δεμένα σε δύο άλογα και ένα μυτερό παλούκι χωνόταν διαδοχικά στο σώμα. Tό παλούκι δεν ήταν πολύ μυτερό ώστε το θύμα να μην πεθάνει αμέσως αλλά αργά και οδυνηρά. Συνήθως ο Δράκουλας προτιμούσε τα θύματά του τοποθετημένα σε ομόκεντρους κύκλους λίγο πιο έξω από την πόλη που είχε κάθε φορά στο στόχαστρό του. Kανείς δεν ήταν άτρωτος στις αποκρουστικές διαθέσεις του κόμη Δράκουλα. Tα θύματά του ήταν άντρες, γυναίκες, παιδιά, χωρικοί, ευγενείς, έμποροι και τα βασανιστήρια υπήρξαν ποικίλλα: καρφιά στο κεφάλι, τύφλωμα, κόψιμο μύτης και αυτιών, ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων γδάρσιμο, βράσιμο. (http://www.odyssey.com.cy/ektos/Latest/Fourth.asp).
[14] Ελισάβετ Μπάθορυ, περισσότερο γνωστή στο εξωτερικό. Μία διάσημη κοντέσσα που έζησε στο τέλος του 16ου με αρχές του 17ου αιώνα, σ’ ένα βασίλειο που βρισκόταν στη σημερινή περιοχή μεταξύ Ουγγαρίας, Αυστρίας & Σλοβακίας. Ως διοικητής του κάστρου Σάρβαρ το 1575, επέβαλλε απίστευτα βασανιστικές ποινές σε πάνω από 600 άτομα. Από χρονογράφους της εποχής είναι κατεγραμμένο, πως συχνά γευόταν το αίμα, από τις ανοιχτές πληγές των κρατουμένων & πως άλλες φορές τους δάγκωνε η ίδια. Το αποκορύφωμα της φρίκης, μέσα στην οποία ζούσε, ήταν το λουτρό που έκανε από το στραγγισμένο αίμα των εκτελεσθέντων, με σκοπό να κρατεί όμορφη την επιδερμίδα της. Πέθανε το 1614, μέσα στο κελί του ίδιου του πύργου της, αφού καταδικάστηκε για την εν βρασμώ ψυχής δολοφονία μιας νεαρής αριστοκράτισσας.
[16] Προσέξτε σας παρακαλώ με τι ωραίο τρόπο προσεγγίζουν τους έφηβους. Ως γνωστό η εφηβεία είναι η ηλικία, που οι ορμονικές αλλαγές, επιφέρουν φοβερές κυκλοθυμίες & αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα. Πέραν τούτου, στην σημερινή ατμόσφαιρα & στις ιλιγγιώδεις συνθήκες ζωής, ποιός είναι αυτός που νιώθει σφρίγος & ξεχειλίζει από ενέργεια;
[17]Ταμπεραμέντο: ψυχοσύνθεση, ψυχική ιδιοσυγκρασία.
[18] Προσβεβλημένος: αυτός που δέχεται ψυχική η σωματική επίθεση η επίδραση από κάτι η από κάποιον άλλον.
[19] (www.sanguinarius.org/~akrieytaz/blood), (www.darksites.com/souls/vampires/hoen/bloodletting), (www.sanguinarius.org).
[20] Τον όρο αυτό τον προσδίδουν για να περιπαίξουν τα «μηδενικά» & όχι κατά ουσιαστικό τρόπο, καθότι γνωρίζουν ότι δεν είναι αθάνατοι.
[21] (www.geocities.com/Athens/Parthenon/6983′), (www.pathwaytodarkness.com), (www.btinternet.com/~lilith.kaos/psivamp.html).
[22] Νεοφανείς αιρέσεις & καταστροφικές λατρείες. Π.Αντωνίου Αλεβιζόπουλου σελ.144 παρ. 3β.
[23] Φετίχ: Κάθε αντικείμενο άψυχο η έμψυχο όπως ζώο, στο οποίο αποδίδονται παράλογες υπερφυσικές ιδιότητες, αντικείμενο ειδωλολατρείας.
[24] Αιμοβόρος: Αυτός που τρέφεται με αίμα.
[25] Σαδομαζοχισμός: Το να βρίσκει κάποιος ηδονή βασανίζοντας άλλους αλλά & όταν τον βασανίζουν.
[26] Chatting: Όρος διαδεδομένος στο διαδίκτυο. Με αυτή την διαδικασία ο κάθε χρήστης μπορεί να γράφει στην οθόνη του, αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να βλέπει τι γράφει κι ο άλλος η άλλοι χρήστες & ζωντανά κουβεντιάζουν.
[28] (www.gothics.org/subculture), (www.sfgoth.com/primer), (http://www.gothic.net), (http://www.vamp.org/Gothic). (www.waningmoon.com/gothica).
[29] Bauhaus: Γερμανική λέξη & σημαίνει χτίζω σπίτια. Επρόκειτο για σχολή συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας, που ιδρύθηκε στην Γερμανία από τον Walter Gropius. Το 1933 την έκλεισαν οι Ναζί & οι εκφραστές της έφυγαν & συνέχισαν στην Αμερική. Δεν είναι κίνηση αλλά σύνολο συμπεριφορών & αναφέρεται στο πως μπορεί να γίνει πιο όμορφο το γύρω περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. (http://www.cs.umb.edu/~alilley/bauhaus.html), (http://members.tripod.com/oliverwalsh/bauhaus.htm).
[31]Τρόπος συμπεριφοράς ενός γκοθ-στάϋλερ (http://www.gothics.org/subculture).
[33]Περιοδικό » Ε «, τεύχος 579, 12/05/2002 σελ. 105-110.
[35] Μουσική «vamprock» και «gothrock» με χαρακτηριστικούς εκφραστές τα συγκροτήματα: Bauhaus, Sisters of Mercy, Joy Division, Siouxsie & the Banshees, Cure, Christian Death, Dead Kennedys, Dead can dance, Balaam and the Angels, Blood ‘n’ Roses, Sex Gang Children, Fields of the Nephilim, Front 242, Delirium, Cassandra Complex, Siglo XX, Clock DVA, This mortal Coil, Red Tample spirits, Sose of Avalanche, Soft Machine, Cranes, Mary Goes Round, The Sound, Breathless, Virgin Drunes, March Violets, The Trees, Borghesia, Trisomie 21, Skinny Puppy κ.α. & φυσικά όλα τα συγκροτήματα της Death Metal (http://members.aol.com/gothbook/index.html).
[36] Ταινίες που αναφέρονται σε βρυκόλακες ανέρχονται πια σε εκατοντάδες. Πρόσφατα παρατηρείται μία στροφή πάλι στην θεματολογία των βαμπίρων με πολύ καλές παραγωγές και καλό κάστινγκ ηθοποιών, που έχουν μεγάλη εμπορική επιτυχία, εμφανίζοντάς τους μάλιστα και διαχωρίζοντάς τους για πρώτη φορά, σε καλούς και σε κακούς βαμπίρους, όπως στην ταινία (Blade (1998) (Blade II) (2001) περιπέτεια). Άλλες πρόσφατες παραγωγές τρόμου μ’ επιτυχία είναι: The Little Vampire (1999) κωμωδία, Buffy the Vampire Slayer: Season Two (1998-1999), Vampire Hunter D: Bloodlust (2000), Vampire Femmes (1999), Screaming Skull/Werewolf Vs. Vampire Woman (2001), Shadow of the Vampire (2000), Interview with the Vampire (1994) με τον Τομ Κρουζ, και η τελευταία ταινία, Queen of the damned (2002) με την Αλάϊα, που σκοτώθηκε μόλις τελείωσαν τα γυρίσματα, ταινία που θεωρείται πια στο χώρο των βαμπίρων «cult» (λατρεία) μαζί με την ταινία The craw με τον Μράντον Λη, τον γυιό του Μπρους Λη, όπου κι εδώ ο πρωταγωνιστής σκοτώθηκε αμέσως μετά τα γυρίσματα της ταινίας.
[37] Γκόθ Τατουάζ: (Soul Graffito) ονομάζονται τα τατουάζ από τους σχεδιαστές τους στο χώρο τους και σημαίνει Soul: ψυχή, Graffito: είναι η παράσταση που χαράζεται σε τοίχο (συνήθως χυδαία), άρα τατουάζ κατά αυτούς είναι ένα χάραγμα της ψυχής. Τα γκοθ στυλ που κυριαρχούν είναι: Κυνόδοντες μπηγμένοι σε δέρμα που ματώνει, αγκάθια με δόντια μπλεγμένα (παραθέτω στο τέλος ένα σκίτσο) & το αρχαίο αιγυπτιακό σύμβολο «Άνκη» να αγκιστρώνεται συνήθως από ένα μάτι, όπως ακριβώς φαίνεται στο σκίτσο με την κοπέλλα.
(www.tattoo-art.com/DemonsLink.html), (http://www.vanishingtattoo.com).
[38]Sexbats: Σεξουαλικές νυκτερίδες. Π.χ. (/^^/) (Evil pointed eared Sexbat), (http://www.vamp.org/Gothic/Text/sexbats.html)
[39] Περιοδικό » Ε «, τεύχος 579, 12/05/2002 σελ. 105-110.
[40] 1ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & η Φιλοσοφική λίθος» Σελ.85 Ο καθηγητής Κούϊρελ, που διδάσκει το μάθημα της άμυνας εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων δηλώνει πως σπεύδει ν’ αγοράσει ένα καινούργιο βιβλίο για βρυκόλακες. Σελ. 86. Ο ίδιος καθηγητής λέει πως έχει συναντήσει βρυκόλακες, γεγονός που τον επηρέασε στις σχέσεις του με τους ανθρώπους, δημιουργώντας του μεγάλο φόβο. Σελ. 154. Πάλι ο ίδιος φαίνεται να χρησιμοποιεί σκόρδα για να κρατά σ’ απόσταση έναν βρυκόλακα, τον οποίο είχε συναντήσει στην Ρουμανία & φοβόταν πως κάποια μέρα θα έλθει για να του πιεί το αίμα. Σελ. 291. Ο Χ.Π. & ένας συμμαθητής του γίνονται μάρτυρες μίας σκηνής όπου ένα πλάσμα με κουκούλα (ο λόρδος Βόλντεμορτ) ρουφάει το αίμα από την πληγή ενός σκοτωμένου μονόκερου. Σελ. 293. Γράφει: «Το αίμα του μονόκερου μπορεί να σε κρατήσει ζωντανό ακόμη κι αν είσαι δύο βήματα από τον θάνατο…»
2ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & η Κάμαρα με τα μυστικά» Σελ. 326, Ο Άντον Χερτ αναφέρει πως έχει το χάρισμα να γοητεύει τους ανθρώπους που χρειάζεται, για να παίρνει δύναμη καθώς ανυποψίαστοι τον τροφοδοτούν με τους βαθύτερους φόβους τους και ο ίδιος στη συνέχεια να ενσταλλάζει στην ψυχή τους κάτι από τον εαυτό του. (Σημείωση: Τα προαναγραφόμενα είναι πεντακάθαρη αναφορά σε φυσικό εκ γενετής βαμπίρο (psi-vamp) όπως τον περιγράψαμε παραπάνω & μάλιστα αν κάποιος διαβάσει τις δοξασίες τους, είναι πιστή περιγραφή του «χαρίσματός» τους).
3ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & ο αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» Σελ. 95, Περιγραφή ενός «Παράφρονα»: Ψηλός ως το ταβάνι, φοράει μανδύα με κουκούλα κρύβοντάς του τελείως το πρόσωπο. Χέρια γυαλιστερά και γκρίζα που μοιάζουν σαπισμένα. «σαν ψοφίμια που έχουν μείνει για καιρό μέσα στο νερό». Όταν τον συναντάς σου δίνει την αίσθηση πως δε θα νιώσεις ποτέ πια χαρούμενος στη ζωή σου. Σελ. 110. Απομυζεί την χαρά από το μέρος που βρίσκεται. Σελ.150. Προκαλεί ένα κρύο τόσο διαπεραστικό που σου παγώνει την καρδιά και σου προκαλεί ανακοπή. Σελ. 203. Είναι φρικτό πλάσμα και κατοικεί στα πιο σκοτεινά και βρώμικα μέρη. Ευδοκιμεί στην αποσύνθεση και την απόγνωση. Ρουφά τη γαλήνη, την ελπίδα και την ευτυχία από τον αέρα που τον περιβάλλει. Ένας Μάγκλ, ακόμα και αυτός αισθάνεται την παρουσία του, αν και δεν μπορεί να τον δει. Ρουφά κάθε ωραίο αίσθημα, κάθε γλυκιά ανάμνηση. Κι αν του δοθεί η ευκαιρία, θα απομυζήσει το θύμα του μέχρι να συρρικνωθεί σε κάτι παρόμοιο με εκείνον διαβολικό, χωρίς ψυχή. Το μόνο που αφήνει στο θύμα του είναι οι χειρότερες εμπειρίες της ζωής του. Σελ. 214. Γλυφιτζούρια με γεύση αίματος. Σελ. 255. Αντιπαράφρων: είδος σωματοφύλακα, που λέγεται προστάτης και στέκεται σαν ασπίδα ανάμεσα στον παράφρονα και το θύμα, είναι μια μορφή θετικής ενέργειας και δεν μπορεί να νιώσει απελπισία όπως οι άνθρωποι. Σελ. 265, Παράφρονες: όντα που όταν θέλουν να εξοντώσουν ολοκληρωτικά το θύμα τους, του ρουφούν την ψυχή από το στόμα κι έτσι εξακολουθεί να ζει χωρίς ψυχή για όσο διάστημα λειτουργεί ο εγκέφαλος & η καρδιά του. Σε αυτή την κατάσταση δεν έχει ούτε αυτοσυνείδηση, ούτε μνήμη, απλά υπάρχει χωρίς να ζει, σαν άδειο καύκαλο. Έχει χάσει για πάντα την ψυχή του. Σελ. 393. Παράφρονας. Δεν έχει όραση, βρίσκει το δρόμο του προς τους ανθρώπους διαισθανόμενος τα συναισθήματά τους. Σελ. 406. Αν βγάλει την κουκούλα του βλέπεις στο σημείο που έπρεπε να υπάρχουν μάτια, να υπάρχει ένα λεπτό γκρίζο και ρυτιδιασμένο δέρμα, που καλύπτει τις άδειες κόγχες. Στη θέση του στόματος υπάρχει μία μεγάλη τρύπα, που ρουφά τον αέρα μ’ ένα κροταλιστό ήχο. (Σημείωση: Ο παράφρονας είναι κλασική μορφή «αιθαιρικού αστρικού βαμπίρου», μορφή και θεματολογία που επιμελλώς απέφυγα να περιγράψω στο άρθρο μου & είναι πολύ διαδομένη στο χώρο. Την θεωρούν και οι ίδιοι πολύ επικίνδυνη οντότητα & η συνάντηση μαζί της μπορεί να επιφέρει ακόμη και τον θάνατο).
4ο Βιβλίο: «Ο Χάρρυ Πότερ & το κύπελο της φωτιάς» Σελ. 573 – 586, Ο λόρδος Βόλντεμορτ παίρνει – μέσω του βοηθού του – αίμα, τρυπώντας τη φλέβα του χεριού του «χαρισματικού» Χάρρυ Πότερ και το συλλέγει σε γυάλινο φιαλίδιο, το οποίο ρίχνει σ’ ένα μίγμα βάσει του οποίου ανακτά υπερφυσικές δυνάμεις και «αναγεννιέται». Το φίλτρο αυτό λέγεται ότι βασίζεται σε παλαιά συνταγή «μαύρης μαγείας».
[42] Η σειρά των βιβλίων του παιχνιδιού αυτού, φυσικά κυκλοφορεί κι εδώ στην Ελλάδα σε πολλά επώνυμα βιβλιοπωλεία χωρίς βέβαια να απαγορεύεται η αγορά τους σε παιδιά.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ



Ἡ «δεξιὰ» καὶ ἡ «ἀριστερά» δὲν ἔχουν νὰ κάνουν μόνο μὲ τὴν θέση τῶν κομμάτων στὸ Κοινοβούλιο. Χρησιμοποιήθηκαν γιὰ νὰ ὁρίσουν δύο κατηγορίες πειρασμῶν στὴν πνευματικὴ ζωή. Μάλιστα, ὁ «δεξιὸς» πειρασμός, ὡς πιὸ ἀδιόρατος, θεωρήθηκε καὶ ὁ πιὸ ἐπικίνδυνος!

Πότε ἕνας πειρασμὸς ἔρχεται «ἐκ δεξιῶν» καὶ πότε «ἐξ ἀριστερῶν»;  Ἂς δώσουμε ἕνα παράδειγμα. Ὅταν ὁ πονηρὸς σοῦ ὑποβάλλει τὴ σκέψη νὰ ἐξαπατήσεις τὸν συνεργάτη σου γιὰ τὸ ἀτομικό σου ὄφελος, αὐτὸ εἶναι ἕνας «ἐξ ἀριστερῶν» πειρασμός. Γνωρίζεις ἀπὸ ποῦ προέρχεται, καὶ εἴτε τὸν δέχεσαι, εἴτε τὸν ἀπορρίπτεις. Ἐάν, ὅμως, τὸ πονηρὸ πνεῦμα σοῦ ψιθυρίσει ὅτι, τώρα ἀδελφέ μου εἴμαστε σὲ κρίση, ὁ συνεργάτης σου δὲν ἔχει οἰκογένεια, ἄρα ἐσύ δικαιολογεῖσαι νὰ τὸν ἐξαπατήσεις, χάριν τῶν παιδιῶν σου, τότε αὐτὸς εἶναι ἕνας «ἐκ δεξιῶν» πειρασμός, παρουσιάζεται δηλαδὴ μὲ τὸ ἔνδυμα τοῦ ἀγαθοῦ σκοποῦ, ἢ ἔστω καὶ ὡς ἀναγκαῖο κακό. Κατασκευάζει προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις.

Ὁ ἐκ δεξιῶν πειρασμὸς μπορεῖ νὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ …ἅγιος! Ἐμφανίζεται ὡς ἄγγελος φωτός, μὲ εὐλαβικὲς σκέψεις καὶ χωρία ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή. Παρουσιάζει στὸν νοῦ ἕνα ψέμα μὲ προσωπεῖο ἀληθείας.  Προβάλλει μιὰ ἀρετή, ποὺ ὅμως εἶναι κακία μασκαρεμένη. Ἔτσι, μπορεῖ νὰ προσάγει στὴν ψυχὴ τὴν ἐμπάθεια μὲ τὸ ἔνδυμα τῆς ὑπεράσπισης τῆς πίστεως. Καὶ νομίζει τότε ὁ ἐγωιστὴς καὶ μισαλλόδοξος πὼς εἶναι ὁ ζηλωτὴς τοῦ Θεοῦ. Ἄλλοτε μπορεῖ νὰ καλλιεργεῖ τὴ χαλαρότητα καὶ ἀδιαφορία μὲ τὸ ἔνδυμα τοῦ μέτρου καὶ τῆς πραότητας. Καὶ ὁ ἀδιάφορος καὶ νωθρὸς παρουσιάζεται ὡς εἰρηνικὸς καὶ πρᾶος. Ἄλλοτε μπορεῖ νὰ καλύπτει τὴ σκληρότητα μὲ τὸ ἔνδυμα τῆς ἀκρίβειας ἢ τῆς εἰλικρίνειας. Καὶ ὁ ἀνελεήμων προβάλλει ὡς ἀκέραιος καὶ ἀκριβολόγος. Κι ἄλλοτε παίρνει ἄλλες μορφές, γιὰ νὰ κρύψει τὴν ἀληθινή του μορφή, νὰ μπεῖ σὰν κλέφτης καὶ νὰ συλήσει τὴν καρδιά.

Οἱ πατέρες τῆς ἐρήμου γνωρίζουν τὶς μεθόδους τοῦ διαβόλου, γι’ αὐτὸ καὶ μᾶς προειδοποιοῦν γιὰ ἕναν ἀκόμη λεπτότατο ἐκ δεξιῶν πειρασμό. Ὅταν ὁ νοῦς φθάσει στὸ σημεῖο νὰ προσεύχεται μὲ θερμό­τητα, ὅταν ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται ἥσυχος καὶ ὀχυρωμένος, τότε οἱ δαίμονες, ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ ἀποπροσανατολίσουν, ἔρχονται ἀπὸ τὰ δεξιά, δὲν δηλώνουν ποιοί εἶναι, ἀλλὰ σχηματίζουν τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ ἄλλων ἀγαπητῶν πραγμάτων. Τότε νομίζει ὁ νοῦς ὅτι πέτυχε τὸ σκοπὸ τῆς προσευχῆς. Ἔτσι ὁ πονηρὸς σπείρει στὸν ἐγκέφαλο τοὺς σπόρους τῆς κενοδοξίας καὶ τῆς ὑπερηφανίας.

Πολὺ συχνὰ τὸ πονηρὸ πνεῦμα χρησιμοποιεῖ ἀλήθειες. Ἀληθεύει στὰ μικρά, προκειμένου νὰ μᾶς ἐξαπατήσει στὰ μεγάλα.  Ἔτσι, ἀκόμη καὶ ἕνας μάγος μπορεῖ νὰ φανερώνει τὰ κρυμμένα ἢ νὰ «προφητεύει», καὶ ὑποστηρίζει ὅτι ἀντλεῖ δύναμη ἀπὸ τὸν Χριστό, ὅμως εἶναι μπερδεμένος μὲ τὸ κακό, καὶ προφητεύει αὐτὰ ποὺ σχεδιάζει ὁ ἴδιος ὁ πονηρός. Τοῦτο εἶναι ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο στὴν ἐποχή μας, διότι ἡ δυσειδαιμονία πιάνει ρίζες στὶς ὑλιστικὲς κοινωνίες, καὶ σήμερα εἰσχωρεῖ ἀνεπαίσθητα στὴ ζωὴ ἀκόμη καὶ Χριστιανῶν.  Καὶ ὁ ἅγιος καὶ ὁ μάγος μποροῦν νὰ γνωρίζουν τὸ ὄνομά μας ἤ τὸ πρόβλημα ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ. Κριτήριο τῆς ἁγιότητας, ὅμως, εἶναι ἡ ταπείνωση καὶ ἡ ἀγάπη ποὺ ἀναδίδει ὁ ἄνθρωπος ὡς φυσικό, εὐῶδες θυμίαμα.

Πῶς ἀναγνωρίζουμε  τὸν ἐκ δεξιῶν πειρασμό; Πρῶτον, ἰσχύει μιὰ γενικὴ ἀρχή: Ἄν ἕνα γεγονὸς δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό, ὁ διάβολος φέρει λογισμοὺς ὑπερήφανους. Δεύτερον, πρέπει νὰ ἐμπεδώσουμε ὅτι πολύ συχνὰ αὐτὸ ποὺ μᾶς φαίνεται ἀπόλυτα σωστὸ καὶ ἀληθινὸ καὶ δίκαιο εἶναι ἁπλὰ ἀντανάκλαση τοῦ προσωπικοῦ μας θελήματος.

Εἶδε ὁ ἅγιος Ἀντώνιος τὶς παγίδες τοῦ διαβόλου ἁπλωμένες στὴ γῆ, καὶ θαύμασε καὶ ἀναρωτήθηκε, ποιός μπορεῖ νὰ τὶς νικήσει; Καὶ ἄκουσε μιὰ φωνὴ νὰ τοῦ λέει: ἡ ταπεινοφροσύνη.  Ἡ ἀληθινὴ καὶ γνήσια ταπείνωση εἶναι αὐτὴ ποὺ ἀποκαλύπτει τὶς παγίδες τοῦ διαβόλου. Καὶ ἡ ταπείνωση δὲν εἶναι ἁπλῶς λογισμοὶ ταπεινώσεως οὔτε βέβαια λόγοι ταπεινόσχημοι καὶ σχήματα εὐσεβείας. Εἶναι ἡ βαθιὰ συναίσθηση τῆς πραγματικῆς καταστάσεώς μας, πώς εἴμαστε σκιᾶς ἀσθενέστεροι, πὼς ὅ,τι κι ἂν κάνουμε κι ἂν ἔχουμε, δὲν εἶναι δικό μας.

Ἀξίζει νὰ μνημονεύσουμε ἐδῶ, ὡς παράδειγμα ταπεινώσεως,  τὴ συνάντηση τοῦ ἁγίου Ζωσιμᾶ μὲ τὴν Ὁσία Μαρία τὴν Αἰγυπτία. Ὁ πρῶτος ἦταν ἕνας ἐνάρετος ἀββᾶς, ποὺ ἔφερε τὸ ὕπατο ἀξίωμα τῆς ἱερωσύνης. Ἡ δεύτερη ἦταν μιὰ πρώην πόρνη, ποὺ ὅμως εἶχε ζήσει ὁλόκληρη ζωὴ στὴν ἔρημο καὶ εἶχε φθάσει σὲ ὕψιστα μέτρα ἁγιότητας. Στὸ ἀπρόσμενο συναπάντημά τους στὴν ἔρημο κανεὶς ἀπ’ τοὺς δυὸ δὲν φαίνεται ὅτι γνωρίζει τὴν ἀξία ἤ τὰ μέτρα του. Ἀντιθέτως, καὶ οἱ δύο ἀκουμποῦν τὸ πρόσωπό τους στὴ γῆ, προσκυνοῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ζητοῦν ὁ ἕνας τὴν εὐλογία τοῦ ἄλλου. Εἶναι μιὰ ταπείνωση ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἁπλῆ καρδιά. Καὶ ἡ ἁπλῆ καρδιὰ πάντοτε συγκρίνει τὸν ἑαυτό της ὄχι μὲ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ μὲ τὴν ἄπειρη καθαρότητα καὶ ἁγιότητα τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἡ ψυχὴ μὲ τὴν προσκύνησή της φωτίζεται, τότε διακρίνει πόθεν προέρχεται ἡ σκέψη, τὸ αἴσθημα ἤ ἡ διάθεσή της.

Οὐσιαστικὰ ἡ ταπείνωση ἐκφράζεται μὲ τὸ πνεῦμα τῆς μαθητείας. Μαθητὴ διὰ βίου ἀποκαλεῖ τὸν ἑαυτό του αὐτὸς ποὺ ὀνομάσθηκε θεολόγος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Καππαδόκης. Καὶ οἱ γέροντες τῆς ἐρήμου ποτὲ δὲν δέχονταν κάποια ἀποκάλυψη, χωρὶς προηγουμένως νὰ τὴν θέσουν στὴν κρίση ἄλλων (πιὸ ἔμπειρων) ἀδελφῶν. Ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτεται μέσα ἀπὸ τὴν διὰ βίου μαθητεία καὶ τὴν ἀγάπη.

Κάποιοι νομίζουν ὅτι τὰ ἐξωτερικά ἔργα ἤ ἡ ἐξωτερικὴ ἡσυχία ἤ ἕνας ὑποτυπώδης (ἤ ὑποτιθέμενος) ἀγώνας γιὰ τὴν πίστη, τοὺς καθιστοῦν διδασκάλους, εἰσαγγελεῖς, κριτὲς τῆς οἰκουμένης. Κι ἂς λένε «συγχωρῆστε με ἀδελφοί», κι ἂς λένε «ἐγώ, ὁ ἁμαρτωλός», δὲν τὸ ἐννοοῦν. Καὶ δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος πειρασμός, ἀπὸ τὸ νὰ σκεφθοῦμε ὅτι ὁ ἀγώνας καὶ ἡ πίστη μᾶς παρέχουν τὸ δικαίωμα νὰ φερόμεθα ὡς κριτήριο ὀρθοδοξίας ἤ ὡς ἱεροεξεταστές, εἶναι ὅμως παράδοξο καὶ θαυμαστὸ τὸ πόσο ἡ αἴσθηση ὅτι ὁμολογοῦμε τὴν πίστη ἤ ὅτι ὑπερασπιζόμεθα τὴν παράδοση μπορεῖ συχνὰ νὰ ἀγκιστρώνεται στὸν πιὸ ἀσυμβίβαστο ἐγωισμό. Ὅταν δὲν ὑπάρχει ἀληθινὴ ταπείνωση, ἡ καρδιὰ γίνεται σκληρὴ σὰν πέτρα, βυθίζεται στὴν ἄβυσσο τῆς ἀμετάπειστης γνώμης, κάποτε καὶ τῆς ἀγνωμοσύνης. Κι αὐτὸ εἶναι ποὺ ὀνομάζουμε πλάνη.

Ἱερομ. Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ Ὁμιλία)

πηγή 


Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Όμορφα Κυπριακά τραγούδια για τον άγιο Γεώργιο τον Μεγαλομάρτυρα.(βίντεο)

Από τον βίο του αγίου Brynach της Ουαλίας.

Από τον βίο του αγίου Brynach της Ουαλίας.



Ημέρα μνήμης Απρίλιος 7/20

Είναι γνωστό πως ο άγιος Brynach έχτισε ένα κελί και μία εκκλησία στους πρόποδες ενός λόφου που ονομάζεται Mynydd Carningli (που σημαίνει «Το βουνό των αγγέλων» στα παλιά Ουαλικά) στο Pembrokeshire της Ουαλίας. Ίσως να ίδρυσε και ένα μοναστήρι εκεί. Όταν ήθελε να βρει ησυχία, ο άγιος έφευγε από το μοναστήρι, ανέβαινε στην κορυφή του λόφου και περνούσε τον χρόνο του με προσευχή, νηστεία, μελέτη και επικοινωνία με τους αγγέλους. Σύμφωνα με τον βίο του, ο άγιος επικοινωνούσε συχνά με τους αγγέλους όταν ανέβαινε στην κορυφή.

 Mynydd Carningli (source - Geograph.org.uk)
ο λόφος Mynydd Carningli

 
Ο Brynach ήταν ένας εξαιρετικός κήρυκας και ενέπνεε τους ανθρώπους τόσο πολύ που ένας βασιλιάς της Ουαλίας ονόματι Clether εγκατέλειψε τον θρόνο στα γεράματα του, πήγε από την Ουαλία στην Κορνουάλη, και έγινε και αυτός ένας απόστολος εκεί και μετά τον θάνατο του τον τίμησαν σαν άγιο.    

Κάποτε ο Brynach ταξίδεψε στο εγκαταλειμμένο χωριό Pontfaen, στο οποίο είχαν κατοικήσει δαιμονικά πνεύματα τα οποία είχαν τρομοκρατήσει τους κατοίκους και τους έκαναν να φύγουν. Με τις προσευχές του και κάνοντας το σημείο του σταυρού ο άγιος έδιωξε όλους τους δαίμονες από την περιοχή και οι άνθρωποι επέστρεψαν για να ζήσουν εκεί. Σύμφωνα με την παράδοση, ο άγιος Brynach ήταν φίλος του αγίου Δαβίδ της Ουαλίας.


Αγγλικό κείμενο
http://www.pravoslavie.ru/english/102837.htm

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Ρωσικό νεομαρτυρολόγιο.




Από το 1917 έως το 1987 χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι στη Σοβιετική Ρωσία έχασαν τη ζωή τους για την πίστη τους. Στις 23-1-1918 το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτροπών της Κυβερνήσεως των Μπολσεβίκων δημοσίευσε το “Διάταγμα για τον χωρισμό του κράτους και της εκπαιδεύσεως από την εκκλησία”. Με το διάταγμα αυτό η εκκλησία περιορίστηκε σκληρά. Στις 8-5-1918 το συμβούλιο αυτό οργάνωσε μόνιμο τομέα διώξεως της εκκλησίας. Πρόκειται για τον τομέα Η’, γνωστό για τις πολλές εκκαθαρίσεις του. Σκοπός του ήταν η εξάλειψη κάθε μορφής θρησκευτικής ζωής και δραστηριότητας στη χώρα.

Η μονή Οδηγητρίας Ufim “γκρεμίστηκε και ο ναός συλήθηκε. Οι κρατικοί εντεταλμένοι κατέστρεψαν τα τείχη και έσπασαν τα παράθυρα, οι εικόνες κομματιάστηκα ή αλείφθηκαν με κόπρανα. Ένας από τους δράστες αυτής της βεβήλωσης πήρε στο σπίτι του την Αγία Τράπεζα, για να τη χρησιμοποιήσει ως τραπέζι κουζίνας...”. Στην περίφημη Λαύρα του Κιέβου εγκαταστάθηκε στρατιωτικό απόσπασμα. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας οπλισμένοι στρατιώτες, φέροντας κράνος και καπνίζοντας, εισέβαλαν στους ναούς και βιαιοπραγούσαν κατά των μοναχών.

Τον μητροπολίτη Κιέβου Βλαδίμηρο πέντε μεθυσμένοι κομμουνιστές τον εκτέλεσαν, κλέβοντάς του τον σταυρό και το εγκόλπιό του. Πρόκειται για τον πρώτο νεομάρτυρα της κομμουνιστικής θηριωδίας. Ακολούθησε η δολοφονία του μητροπολίτη Tobolski Ερμογένη, του πρεσβυτέρου Πέτρου Karelin, του αρχιεπισκόπου Perm Ανδρονίκου, της τσαρικής οικογένειας και πολλών άλλων.


Στις 5-9-1918 αρχίζει η λεγόμενη κόκκινη τρομοκρατία, με μαζικούς και βίαιους διωγμούς κατά των κληρικών και των μοναχών της Ρωσικής Εκκλησίας, Θύματα αυτού του φοβερού διωγμού υπήρξαν ο επίσκοπος Voslki Γερμανός, οι ιερείς Μιχαήλ Πλάτονοφ, Ανδρέας Βασίλιεβιτς, Ολύμπιος Διάκονοβ, Γεννάδιος Machrovski, Βλαδίμηρος Piksanov, Νικόλαος Lebedevski, Lev Zacharievic Kuntsevic, Ισίδωρος Vostrikov, Μιχαήλ Dobrolymbov και τόσοι άλλοι. Οι περισσότεροι τελειώθηκαν διά τουφεκισμού. Η εκκλησία απάντησε στις διώξεις με προσευχές και λιτανείες. Σε μια τέτοια λιτανεία συνελήφθη ο αρχιεπίσκοπος Μητροφάνης Krasnopolski και ο επίσκοπος Λεόντιος Wimpfenn και εκτελέστηκαν.

Στην Η’ Συνέλευση του κομμουνιστικού κόμματος της Ρωσίας το 1919 αποφασίστηκε να εξαλειφθούν οι θρησκευτικές προκαταλήψεις στη Ρωσία και μαζί με αυτές και η εκκλησία. Η προσκύνηση των τιμίων λειψάνων των αγίων θεωρήθηκε έγκλημα. Τα διακωμωδούσαν δημοσίως και πολλά από αυτά τα κατέστρεψαν. Οι πιστοί με κίνδυνο της ζωής τους τα έκρυβαν όταν μπορούσαν, και αν ανακαλύπτονταν υφίσταντο τα πάνδεινα. Τα μοναστήρια τα ονόμαζαν “μαύρες φωλιές” και τα έκλειναν μετατρέποντάς τα σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως αντιφρονούντων. Με αφορμή τον φοβερό λιμό των ετών 1921-1923 έγινε κατάσχεση όλης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο Λένιν σε επιστολή του της 19-3-1922 έγγραφε: “Όσους περισσότερους εκπροσώπους του κλήρου και της μπουρζουαζίας εξοντώσουμε, τόσο το καλύτερο...”.

Το 1922 κατηγορήθηκαν και τιμωρήθηκαν 154 κληρικοί στη Μόσχα και 80 στην Πετρούπολη. Στη Μόσχα καταδικάστηκαν διά τουφεκισμού οι ιερείς Αλέξανδρος Zaozevski, Βασίλειος Sokolov, Χριστόφορος Nadezhdin, Μακάριος Τελέγκιν. Στην Πετρούπολη ο μητροπολίτης Βενιαμίν Kazanski, ο αρχιμανδρίτης Σέργιος Seyn και άλλοι εξορίστηκαν στη Σιβηρία. Το 1922 καταδικάστηκαν 732 πιστοί. Οι αρχές δημιούργησαν σειρά σχισμάτων για να διαλύσουν την εκκλησία. Στις 10-10-1937 ο εκτελών χρέη πατριάρχη μητροπολίτης Πέτρος Polyanski μετά οκταετή φυλάκιση και εξορία τουφεκίστηκε με την κατηγορία της “συκοφαντίας κατά του καθεστώτος”.

Στις 15-5-1932 η Ένωση των Πολέμιων Αθεϊστών αποφασίζει το κλείσιμο όλων των εκκλησιαστικών σχολείων, το μαζικό κλείσιμο των ναών, απαγόρευση των εκκλησιαστικών εκδόσεων, εξορία των ιερέων. Την 1-5-1937 η ένωση αυτή αποφασίζει: “Το όνομα του Θεού θα έπρεπε να έχει ξεχαστεί σε όλη την επικράτεια της Σοβιετικής Ένωσης”. Στις 5-12-1931 ανατινάχθηκε με εκρηκτικά ο περίφημος ναός του Σωτήρος Μόσχας. Τα έτη 1929-1933 τέθηκαν υπό κράτηση 40.000 εκκλησιαστικοί παράγοντες και πολλοί από αυτούς εκτελέστηκαν. Το 1937, βάσει αδιάσειστων στοιχείων, φυλακίστηκαν 136.900 ρασοφόροι, από τους οποίους εκτελέστηκαν 85.300. Το 1938 φυλακίστηκαν 283.000, από τους οποίους τελειώθηκαν με διάφορους τρόπους 21.500. Το 1930 υπήρχαν μόνο 14 αρχιερείς. Στη Σοβιετική Ένωση λειτουργούσαν μόνο 400 ναοί.

Παρά την επί 70 έτη σκληρή δίωξη και τη διάλυση της εκκλησίας, επιβίωσε παρουσιάζοντας ένα θαυμαστό κόσμο ομολογητών νεομαρτύρων. Η ορθόδοξη ρωσική εκκλησία αναγεννάται από το νωπό αίμα των πιστών τέκνων της. Η εγκληματική αθεΐα οφείλει να λογοδοτήσει. Τουλάχιστον ας σιωπήσει και να μην επαίρεται για φοβερά εγκλήματα που έρχονται στο φως από επίσημα κρατικά έγγραφα.

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_21.html

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Άγιος Derfel Gadarn της Ουαλίας.

Άγιος Derfel Gadarn της Ουαλίας.



Ημέρα μνήμης: 5 Απριλίου/18 Απριλίου.

Η μνήμη του αγίου Derfel Gadarn (πέμπτος προς έκτος αιώνας) είναι ζωντανή στην Ουαλία μέχρι και σήμερα. Το όνομα του σημαίνει «Derfel ο Δυνατός». Ήταν αρχικά ένας διακεκριμένος στρατιώτης, όμως έπειτα εγκατέλειψε την στρατιωτική του καριέρα και αφοσιώθηκε στους πνευματικούς αγώνες για τη δόξα του Θεού. Ήταν ερημίτης στο Llandderfel  της Ουαλίας (η ονομασία είναι ουαλική και σημαίνει η Εκκλησία του Derfel) στο βασίλειο (σήμερα κομητεία) του Gwynedd όπου εγκατέστησε μία εκκλησία ή ένα μοναστήρι.        

Ίσως να ήταν ο ηγούμενος δύο γνωστών μοναστηριών: αυτό του Llantwit Major (Llanilltud Fawr στην Ουαλία), το οποίο ίδρυσε ο άγιος Illtyd, όπου ήταν πιθανόν μαθητής, και του μοναστηριού που βρισκόταν στο νησί Bardsey (το οποίο είχε ιδρυθεί από τον ξάδερφο του, τον άγιο Cadfan).
 
Ο άγιος Derfel κοιμήθηκε εν Κυρίω σε πολύ μεγάλη ηλικία και τον τίμησαν σαν άγιο. Τον Μεσαίωνα τιμούσαν τον Derfel με ποιήματα. Τον τιμούσαν ιδιαίτερα σαν στρατιώτη. Για πολλά χρόνια γίνονταν προσκυνήματα στο ιερό του και στα λείψανα του στην εκκλησία του Llantarnam (στην σημερινή κομητεία του Torfaen) στην νοτιοανατολική Ουαλία.      


Αγγλικό κείμενο
http://www.pravoslavie.ru/english/102837.htm

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, Ορθόδοξη Εκκλησία και Οικουμενισμός

σωφρονιος.jpg


«Η Ορθόδοξη Εκκλησία διακρίνεται από όλες τις άλλες εκκλησίες σε τρία επίπεδα, γιατί:

α) μόνη αυτή αληθεύει πλήρως στην θεολογία της,

β) μόνη αυτή γνωρίζει το μυστήριο της χάριτος, της αγίας ζωής, και διαφυλάσσει στην πληρότητα τη θεία χάρη, και

γ) είναι η αρχαιότερη, η θεμελιώδης, η βασική, από την οποία αποσχίσθησαν κατά καιρούς μεγαλύτερα ή μικρότερα τμήματα.

Μια σημαντική μερίδα του χριστιανικού κόσμου κλίνει σήμερα να αποδεχθεί μια από τις πιο επικίνδυνες αιρέσεις [ενν. τον οικουμενισμό]… ότι δήθεν… πολλές από τις εκκλησίες που αποκαλούνται χριστιανικές, έχουν ίση χάρη, και γι’ αυτό οφείλει να επέλθει η ένωση των εκκλησιών με βάση κάποιον κοινό για όλες παρονομαστή… σε μια παγκόσμια και αποστολική Εκκλησία.

Εσείς να μη πλανηθείτε με όλα αυτά, αλλά να πιστεύετε ακράδαντα με την καρδιά και με το νου ότι υπάρχει πάνω στη γη εκείνη η Μία, Μοναδική και Αληθινή Εκκλησία που ίδρυσε ο Κύριος. Η Εκκλησία αυτή διατηρεί αλώβητη και ακέραιη την διδασκαλία του Χριστού, κατέχει το πλήρωμα της γνώσεως και της χάριτος και είναι αλάθητη.

Στον ρωμαιοκαθολικισμό υπάρχουν πολλά βασικά σφάλματα, τόσο από δογματικής απόψεως, όσο και από πλευράς πνευματικής ζωής.»
πηγή:Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου, Αγώνας θεογνωσίας. Έκδοση Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας 2006, σελ. 110, 160, 161, 176.

http://trelogiannis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_854.html


Σε κανέναν από αυτούς δεν διάβασα: ''έλθετε προς εμέ πάντες οι κοπιώντες



Έχω διαβάσει στον Πλάτωνα και στον Κικέρωνα ρήσεις που ήταν σοφές και ωραίες. Αλλά σε κανέναν από αυτούς δεν διάβασα: ''έλθετε προς εμέ πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς''.

Ιερός Αυγουστίνος.


https://proskynitis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_75.html