Google+ Followers

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας στην Βρετάνη της Γαλλίας και στην Κορνουάλλη.

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας στην Βρετάνη της Γαλλίας και στην Κορνουάλλη.

 

Αφότου έγινε επίσκοπος, ο Σαμψών αποφάσισε να πάει στην Βρετάνη για να κηρύξει σε αυτή την Κελτική γη. Σύμφωνα με μία παράδοση, πήρε αυτή την απόφαση αφότου συνέβη μία θαυματουργική εμφάνιση ενός αγγέλου σε αυτόν την ώρα που προσευχόταν μόνος του στην εκκλησία.  

Καθώς ταξίδευε προς την Βρετάνη πέρασε μέσα από την Κορνουάλλη όπου έμεινε για λίγο καιρό. Ο άνθρωπος του Θεού ταξίδεψε σε όλη την περιοχή από το βορά ως το νότο. Από το Padstow μέχρι το Falmouth κηρύττοντας με ζήλο το Ευαγγέλιο. Λέγεται πως ο Σαμψών κράτησε μία τόσο αυστηρή νηστεία σε αυτή τη χώρα ώστε η υγεία του κάποια στιγμή κινδύνεψε. Στην Κορνουάλλη ο άγιος απόστολος έχτισε ένα μοναστήρι στην περιοχή Golant (το όνομα σημαίνει «ιερή περιφραγμένη περιοχή») και πιθανόν στο South Hill, στο σημείο όπου στεκόταν μία Κελτική πέτρα όπου προσεύχονταν οι παγανιστές (standing stone) στην κορυφή ενός λόφου έφτιαξε έναν σταυρό.  

Στην Κορνουάλλη ο Σαμψών έκανε πολλά θαύματα, για παράδειγμα, θεράπευσε ένα αγόρι που είχε πέσει από ένα άλογο και είχε σπάσει το λαιμό του. Ο άγιος επέπληξε τους ντόπιους ανθρώπους οι οποίοι ακολουθούσαν τον παγανισμό και τους ενθάρρυνε να αγκαλιάσουν την πίστη του Χριστού και να προσκυνούν τον αληθινό Θεό.  

Αγγλικό κείμενο
http://orthochristian.com/105687.html

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Φωτογραφία της Μαίρη Ρόλλη.

Ο Άγιος Πορφύριος συνομιλεί με τον Άγιο Γεράσιμο

Αποτέλεσμα εικόνας για αγίου Γερασίμου αγιος πορφυριος


Την ημέρα της εορτής του αγίου Γερασίμου ο Παππούλης ευρίσκετο κλινήρης, λόγω των πολλών ασθενειών του.
Ξαφνικά παρουσιάζεται ενώπιόν του, ολόσωμος, ο Άγιος Γεράσιμος! Οπότε, ο πατήρ Πορφύριος, που προηγουμένως δεν ήταν σε θέση να γυρίσει από το άλλο πλευρό, εξαιτίας των ισχυρών πόνων και της τρομερής σωματικής του αδυναμίας, εκτινάσσεται επάνω με τέτοια ευλυγισία και δύναμη, που θα την ζήλευε και ο καλύτερος παγκόσμιος πρωταθλητής, και με ιδιαίτερο σεβασμό, άρχισε να υποκλίνεται, να σταυροκοπιέται, να προσκυνά και να συνομιλεί, τετ-α-τέτ, με τον αγαπημένο του Άγιο Γεράσιμο, για πολλή ώρα.

Αποτέλεσμα εικόνας για αγίου Γερασίμου

Μια από τις γυναίκες, η οποία την ώρα εκείνη εκτελούσε την εθελοντική της «βάρδια», προς εξυπηρέτηση του Παππούλη, παρακολουθούσε άναυδη και σιωπηλή από απόσταση ολίγων μέτρων, όλα τα διαδραματισθέντα, χωρίς να μπορεί να δώσει καμμία εξήγηση! Γιατί έβλεπε τον Παππούλη να προβαίνει σε όλες τις προηγούμενες ενέργειες, αλλά δεν έβλεπε τον αποδέκτη των ενεργειών αυτών! Και έβλεπε και άκουγε τον Παππούλη, αλλά ούτε έβλεπε, ούτε άκουγε τον συνομιλητή του, που δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεράσιμο, και κυριολεκτικά, είχε σαστίσει!

Όταν, ο πατήρ Πορφύριος, τελείωσε την... συνομιλία με τον θαυματουργό και προστάτη του άγιο Γεράσιμο, εφανέρωσε και διηγήθηκε τα πάντα στην έκπληκτη γυναίκα και της έδωσε εντολή να μην αποκαλύψει τίποτε απ’ όσα είδε και άκουσε, πριν αυτός κοιμηθεί τον ύπνον του Δικαίου!

Από το Βιβλίο ¨ Ανθολόγιον Θαυμάτων¨¨ Έκδοσις Ιερού γυναικείου Ησυχαστηρίου ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/08/blog-post_788.html

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας γίνεται Επίσκοπος.

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας γίνεται Επίσκοπος.



Έτσι, πολλά χρόνια μετά (μετά την ερημική ζωή του), ο άγιος άνδρας έγινε ηγούμενος ενός άλλου μοναστηριού και αργότερα, γύρω στο 521, ο Σαμψών χειροτονήθηκε Επίσκοπος στο Lanniltud Fawr στην Ουαλία. Η χειροτονία έγινε μάλλον από τον άγιο Dubricius (Δουβρίκιο) της Ουαλίας. Έτσι έγιναν τα πράγματα. Το Μοναστήρι Llanilltud είχε μία παράδοση: να χειροτονεί έναν νέο επίσκοπο κάθε χρόνο στην γιορτή του Αποστόλου Πέτρου.    
Λίγο πριν την γιορτή ένας άγγελος εμφανίστηκε στον Dubricius σε ένα όραμα και του είπε να κάνει τον Σαμψών Επίσκοπο. Την ίδια ημέρα ένας άγγελος (σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο ίδιος ο Απόστολος Πέτρος) εμφανίστηκε στον Σαμψών και του είπε το θέλημα του Θεού, το ότι θα γίνει Επίσκοπος πολύ σύντομα. Και έτσι έγινε. Σύντομα μετά την χειροτονία του, ο άγιος Dubricius και άλλοι μοναχοί είδαν μία φωτιά να λάμπει μέσα στο στόμα του Σαμψών και ένας άγγελος τον βοηθούσε την ώρα που τελούσε την Θεία Λειτουργία.    

Αγγλικό κείμενο
http://orthochristian.com/105687.html

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Σχετικά με την μελαγχολία



«Ὅταν μελαγχολεῖτε», ἔγραφε πρὸς πνευματικό του παιδὶ ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος, νὰ ψάλλετε τὰ δυὸ τοῦτα τροπάρια της Παναγίας μας;

«Μακαρίζομεν σὲ πᾶσαι αἱ γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· ἐν Σοί γὰρ ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεὸς Ἡμῶν χωρηθῆναι ηὐδόκησε. Μακάριοι ἐσμέν καὶ ἡμεῖς προστασίαν Σὲ ἔχοντες· ἡμέρας γὰρ καὶ νυκτὸς πρεσβεύεις ὑπὲρ ἠμῶν καὶ τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας ταῖς Σαῖς ἱκεσίαις κρατύνονται διὸ ἀνυμνοῦντες βοῶμεν Σοί· Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά Σοῦ».

«Σὲ τὸ ἀπόρθητον τεῖχος, τὸ τῆς σωτηρίας ὀχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε, ἱκετεύομεν. Τὰς τῶν ἐναντίων βουλάς διασκέδασον, τοῦ λαοῦ Σου τὴν λύπην εἰς χαρὰν μετάβαλε· ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου πρέσβευε· ὅτι Σὺ εἶ, Θεοτόκε, ἡ ἐλπὶς Ἡμῶν».

Ἀπόσπασμα ἀπό τό Βιβλίο:
Τά πάθη καί ἡ κατάθλιψη – Τί εἶναι καί πῶς θεραπεύονται
(Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου)

http://trelogiannis.blogspot.gr/

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας, το ταξίδι στην Ιρλανδία και η ερημική ζωή.

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας, το ταξίδι στην Ιρλανδία και η ερημική ζωή.



Πέρασε λίγος καιρός (από τότε που ο πατέρας του έγινε μοναχός). Έπειτα ο Σαμψών, ο οποίος ήταν τότε ο γνωστός ηγούμενος του Caldey, αποδέχτηκε μία πρόσκληση από κάποιους Ιρλανδούς προσκυνητές και πήγε στην Ιρλανδία μαζί τους για ένα μικρό διάστημα. Εκεί εγκατέστησε ή επισκεύασε ένα μοναστήρι και σύμφωνα με τους βιογράφους του, θεράπευσε πολλούς λεπρούς, έδωσε όραση στους τυφλούς,  έδιωξε δαίμονες και οδήγησε πολλούς στο μονοπάτι της σωτηρίας. Όταν επέστρεψε στην Βρετανία, ο άγιος άνδρας εγκατέλειψε τη θέση του ηγουμένου και αποσύρθηκε σε ένα πολύ απομονωμένο μέρος στην όχθη του ποταμού Severn.  
Σύντομα ο πατέρας του και δύο άλλοι μοναχοί συντρόφευσαν τον Σαμψών. Παρά τις προσπάθειες του να κρυφτεί από τον κόσμο, η δόξα του μεγάλου αγίου και δασκάλου Σαμψών εξαπλώθηκε σε όλη την Ουαλία και παραπέρα, έτσι ο ταπεινός ασκητής αποφάσισε να αφήσει τους συντρόφους του και αποσύρθηκε σε μία πολύ απόμερη σπηλιά που είχε μία πηγή δίπλα της όπου πέρασε όλο τον καιρό του με προσευχή. Η βιογραφία του λέει πως μιλούσε με τους αγγέλους μέσα στην σπηλιά και πως ένα εκκλησάκι χτίστηκε αργότερα στην είσοδο της σαν ανάμνηση των μεγάλων ασκητικών του αγώνων.
Όμως ο Κύριος θα του ανέθετε να διδάξει και να κηρύξει σε πολλούς ανθρώπους στο μέλλον.

Αγγλικό κείμενο
http://orthochristian.com/105687.html

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Ο πηλός και το κερί (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)



«Ο Θεός είναι ο Ήλιος της δικαιοσύνης, όπως έχει γραφεί, σκορπώντας σ’ όλους γενικά τις ακτίνες της καλοσύνης του, και η ψυχή γίνεται στο φρόνημα είτε κερί όταν αγαπά τον Θεό ή πηλός όταν αγαπά την ύλη.
Όπως λοιπόν σύμφωνα με τη φύση του ο πηλός ξεραίνεται από τον ήλιο, ενώ το κερί κατά φύση μαλακώνει, έτσι και ψυχή που αγαπά την ύλη και τον κόσμο ακούοντας τις νουθεσίες του Θεού κι αντιδρώντας με το φρόνημα καθώς ο πηλός σκληραίνει κι όπως ο Φαραώ, σπρώχνει τον εαυτό της στην καταστροφή.
Αλλά κάθε ψυχή που αγαπά το Θεό σαν κερί που είναι μαλακώνει και με την εισδοχή των θεϊκών σημείων και τύπων γίνεται πνευματικό κατοικητήριο του Θεού.Όποιος καταφώτισε το νου του με τα θεία νοήματα και συνήθισε την γλώσσα του να δοξολογεί αδιάκοπα τον Δημιουργό με θείους ύμνους και εξαγίασε τις αισθήσεις του με τις αγνές φαντασίες, αυτός στο κατ’ εικόνα θείο καλό, πρόσθεσε το καθ’ ομοίωση αγαθό της γνώμης του.

Φυλάει κανείς ακηλίδωτη την ψυχή του για το Θεό, αν εξαναγκάσει το πνεύμα του να διανοείται μόνο για το Θεό και τις αρετές του, αν καταστήσει το λόγο του εξηγητή κι ερμηνευτή των ιδίων αρετών, κι αν διδάξει την αίσθησή του να φαντάζεται με ευλάβεια τον ορατό κόσμο κι όλα όσα περιέχει πληροφορώντας την ψυχή του για το μεγαλείο των λόγων που αυτά περικλείουν.

Ο Θεός, αφού μας ελευθέρωσε από τη σκληρή δουλεία των δαιμόνων που μας εξουσιάζουν, μας χάρισε φιλάνθρωπο ζυγό της θεοσέβειας την ταπεινοφροσύνη· δαμάζει αυτή κάθε διαβολική δύναμη και σ’ όποιους την προτιμήσουν χτίζει κάθε αγαθό και το φυλάει ανάλωτο από τις ραδιουργίες.

Όποιος πιστεύει φοβάται, κι όποιος φοβάται ταπεινοφρονεί, κι όποιος ταπεινοφρονεί γίνεται πράος κρατώντας μέσα του άπρακτα τα παρά φύση κινήματα του θυμού και της επιθυμίας. Ο πράος φυλάει τις εντολές· όποιος φυλάει τις εντολές γίνεται καθαρός· όποιος γίνει καθαρός φωτίζεται εσωτερικά, κι όποιος φωτιστεί γίνεται άξιος να συγκοιμηθεί με το νυμφίο Λόγο στον κοιτώνα των Μυστηρίων».
Από τα ‘’Θεολογικά κεφάλαια’’, σελ. 451- 453, Έργα αγίου Μάξιμου του Ομολογητή, ΕΠΕ 14.

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/08/blog-post_99.html

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Ο κυρ Φώτης Κόντογλου απαντά στον κ.Βούτση



Είσαι σε λάθος δρόμο κ.Πρόεδρε της Βουλής . Διάλεξες λάθος Λαό να προσλάβεις. Διάλεξες λάθος Θρησκεία να υποτιμήσεις,λάθος ώρα να μιλήσεις . Δεν θα σου απαντήσω τώρα εγώ στις ανιστόρητες και παράξενες,ύποπτες θα έλεγα, δηλώσεις σου πως τάχα "δεν είμαστε Λαός Ορθόδοξος".


Θα αφήσω να σε βάλει στη θέση σου ένας μεγάλος Έλληνας ,ένας Μικρασιάτης που έζησε τον πόνο της πραγματικής προσφυγιάς και του ξεριζωμού,ένας καλλιτέχνης και φιλόσοφος που πρόσφερε στον Τόπο Πολιτισμό.Μιλάω Πρόεδρε για τον κυρ-Φώτη Κόντογλου, αν έτυχε ποτέ να τον ακούσεις η να τον διαβάσεις .Αυτός σου απαντάει, διάβασε τι σου λέει και ξανασκέψου τι είπες. Είσαι Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και τα λόγια σου πρέπει να είναι μετρημένα και σωστά γιατί ο ρόλος σου είναι να ενώνεις και όχι να διχάζεις τον Λαό.Διάβασε λοιπόν μήπως συνέλθεις. Και να θυμάσαι πως όλοι εκείνοι που έχυσαν το αίμα τους για να έχεις εσύ σήμερα την άνεση να μιλάς αγωνίστηκαν για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία.
π.Τιμόθεος Ηλιάκης

Φώτης Κόντογλου: "Ρωμιοσύνη και Ορθοδοξία είναι ένα πράγμα"
Για να μην πάρω τους πολύ παληούς, παίρνω δυο τρεις από εκείνους πού αγωνισθήκανε για την ελευθερία της Ελλάδας, πού όποτε μιλάνε για τη λευτεριά, μιλάνε και για τη θρησκεία.
Ο Ρήγας Φεραίος λέγει: «Να κάνουμε τον όρκο / απάνω στο Σταυρό». Ένας άλλος ποιητής γράφει: «Για της πατρίδας την ελευθερία / για του Χρίστου την πίστη την αγία / γι’ αυτά τα δύο πολεμώ, / μ’ αυτά να ζήσω επιθυμώ_ / κι αν δεν τα αποχτήσω / τι μ’ ωφελεί να ζήσω;».
Του Σολωμού η ψυχή είναι θρεμμένη με τη θρησκεία, γι’ αυτό μοσκοβολούνε τα ποιήματα του από δαύτη. Κι αυτή τη μοσκοβολιά τη νιώθει κανένας στην Ημέρα της Λαμπρής, στη Δέηση της Μαρίας, στη Φαρμακωμένη, Εις Μοναχήν, στον Ύμνο της Ελευθερίας, στο Διάλογο και σε πολλά άλλα.
Οι αγράμματοι ποιητές των βουνών, μέσα στα τραγούδια πού κάνανε, και που δε θα τα φτάξει ποτέ κανένας γραμματιζούμενος, μιλάνε κάθε τόσο για τη θρησκεία μας, για το Χριστό, για την Παναγιά, για τους δώδεκα Αποστόλους, για τους αγίους. Πολλές παροιμίες και ρητά και λόγια που λέγει ο λαός μας, είναι παρμένα από τα γράμματα της Εκκλησίας.Η Ρωμηοσύνη είναι ζυμωμένη με την
Ορθοδοξία, γι’ αυτό Χριστιανός κ’ Έλληνας ήτανε το ίδιο. Από τότε που γινήκανε χριστιανοί οι Έλληνες, πήρανε στα χέρια τους τη σημαία του Χριστού και την κάνανε σημαία δική τους: Πίστις και Πατρίς! Ποτάμια ελληνικό αίμα χυθήκανε για την πίστη του Χριστού, από τα χρόνια του Νέρωνα και του Διοκλητιανού, έως τα 1838, πού μαρτύρησε ο άγιος Γεώργιος ο εξ Ιωαννίνων. Ποια άλλη φυλή υπόφερε τόσα μαρτύρια για το Χριστό; Αυτό το ακατάλυτο έθνος πού έπρεπε να πληθύνει και να καπλαντίσει τον κόσμο, απόμεινε ολιγάνθρωπο γιατί αποδεκατίσθηκε επί χίλια οχτακόσια χρόνια από φυλές χριστιανομάχες.

Αγιασμένη Ελλάδα! Είσαι αγιασμένη, γιατί είσαι βασανισμένη. Κι η κάθε γιορτή σου μνημονεύει κ’ ένα μαρτύριο σου. Τα πάθη του Χριστού τα ‘κανες δικά σου πάθη, τα μαρτύρια των Αγίων είναι δικά σου μαρτύρια. Ο δικός σου ο κλήρος στάθηκε η πίκρα. Θλίβεσαι με τον Χριστό, θλίβεσαι με την Παναγιά, μαρτυράς μαζί με τους μάρτυρες της πίστης κι ολοένα κλαις σαν θρηνητικό τρυγόνι στα αγιασμένα μνημούρια πού ‘ναι φυτρωμένα απάνω τους αγριοχόρταρα και φλυσκούνια.
Πλην η θλίψη σου εσένα είναι κάποια θλίψη χαροποιά, γεμάτη ελπίδα κι αθανασία. «Και γαρ εν όψει ανθρώπων εάν κολασθώσιν, η ελπίς αυτών αθανασίας πλήρης» κατά τον Σολομώντα. Αυτό είναι το «χαροποιόν πένθος», η «χαρμολύπη» πού λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Είναι η αληθινή χαρά πού ξαγοράζεται μονάχα με τον πόνο.

Σήμερα γιορτάζουμε την ένδοξη Κοίμηση της Παναγίας. Σ’ αμέτρητες εκκλησίες και μοναστήρια χτυπούνε οι καμπάνες και ψέλνουνε οι ψαλτάδες. Τα πιο πολλά είναι στης Παναγίας τ’ όνομα, και πανηγυρίζουνε σήμερα την Κοίμηση της Θεοτόκου. Μα αυτή δεν είναι γιορτή θανάτου, είναι γιορτή χαράς και θρίαμβος, γιατί αυτή που κοιμήθηκε είναι η Μητέρα της Ζωής, όπως λέγει εκείνο το θεσπέσιο δοξαστικό πού λένε σήμερα στη Λειτουργία:
«Τη αθανάτω σου κοιμήσει Θεοτόκε μήτηρ της ζωής, νεφέλαι τους αποστόλους αιθέριους διήρπαζον και κοσμικώς διεσπαρμένους, ομοχώρους παρέστησαν τω αχράντω σου σώματι, ο και κηδεύσαντες σεπτώς, την φωνήν του Γαβριήλ μελωδούντες ανεβόων. Χαίρε, κεχαριτωμένη παρθένε, μήτερ ανύμφευτε, ο Κύριος μετά σου. Μεθ’ ων, ως Υιός σου και θεόν ημών ικέτευε σωθήναι τας ψυχάς ημών».
Σήμερα όλη η Ελλάδα μοσχοβολά από το ευωδέστατο σκήνωμα της Παναγίας, που είναι η μητέρα των ορφανεμένων, η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των θλιμμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων. Κι απ’ άκρη σε άκρη της Ελλάδας, στις πολιτείες, στα χωριά, στα μοναστήρια και στις σκήτες, απάνω στα δασωμένα βουνά, στα λαγκάδια, στις σπηλιές, στα γαλανά τα κύματα που δροσοαφρίζουνε από τον πελαγίσιον αγέρα, στα νησιά και στα ρημόνησα, στους κάβους, παντού αντιλαλεί η υμνολογία που ψέλνουνε οι ψαλτάδες για την ταπεινή βασίλισσα που κοι¬μήθηκε.Το μελτέμι που φυσά τώρα το Δεκαπενταύγουστο και δροσίζει τον κόσμο τα δεντρικά που ‘ναι φορτωμένα με λογής λογής πωρικά, τα άγρια τα ρουμάνια, με τις αντρειωμένες βαλανιδιές και με τα έλατα και με τα κέδρα, τα άσπρα σύννεφα που αρμενίζουνε στον γαλανό ουρανό, όλα είναι χαροποιά και μακάρια, όλα είναι ιλαρά από την γλυκύτητα της Παναγίας. Στα πέλαγα ταξιδεύουνε λογής-λογής καράβια και καΐκια πώχουνε γραμμένο απάνω στο μάγουλο τους το γλυκύτατο τ’ όνομα της.

Ω! Αληθινά δική μας είναι η Παναγία, δικό μας είναι το Ρόδον το Αμάραντον!Ποιος θα μπορούσε να την υμνήσει όπως την υμνολογήσανε οι υμνωδοί της Εκκλησίας μας; Αρχαγγελικές σάλπιγγες θαρρείς πώς ακούγονται παντού, με ύψος και με σεμνότητα, μ’ ένα κάλλος πνευματικό που βρίσκεται μονάχα στην Ορθοδοξία. Στον Εσπερινό της παραμονής ψέλνουνε τούτα τα τροπάρια που γεμίζουνε την ψυχή μας με κάποιον αγιασμένον ενθουσιασμό:
 «Ω του παραδόξου θαύματος! Η πηγή της ζωής εν μνημείω τίθεται, και κλίμαξ προς ουρανόν ο τάφος γίνεται. Ευφραίνου, Γεσθημανή, της Θεοτόκου το άγιον τέμενος. Βοήσωμεν οι πιστοί, τον Γαβριήλ κεκτημένοι ταξίαρχον Κεχαριτωμένη χαίρε, μετά σου ο Κύριος, ο παρέχων τω κοσμώ δια σου το μέγα έλεος».Από τι καρδιές, από τι χρυσά σπλάχνα εβγήκε τούτος ο πλούτος! Εδώ δεν είναι συνταίριασμα τεχνικό από λόγια κι από ήχους. Εδώ είναι αληθινά «η φωνή του Γαβριήλ μελωδούντος» από τας ουράνιους αψίδας, ύμνος αθανασίας. Αμή εκείνη η θ’ ωδή που λέγει: «Νενίκηνται της φύσεως οι όροι εν σοι, Παρθένε άχραντε, παρθενεύει γαρ τόκος, και ζωήν προμνηστεύεται θάνατος. Η μετά τόκον παρθένος και μετά θάνατον ζώσα, ζώσα, σώζοις αεί, Θεοτόκε, την κληρονομιών σου».
 Η εκείνο το απολυτίκιο που είναι σοβαρό και γλυκό σαν το εικό¬νισμα της:
«Εν τη γεννήσει την παρθενίαν, εφύλαξας, εν τη κοιμήσει, τον κόσμων ου κατέλιπες, Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών».
 Η ο α’ ειρμός στις Καταβασίες που λέγει: «Πεποικιλμένη τη θεία δόξη η ιερά και ευκλεής, Παρθένε, μνήμη σου, πάντας συνηγάγετο προς ευφροσύνην τους πιστούς, εξαρχούσης Μαριάμ, μετά χορών και τύμπανων τω σω άδοντες μονογενεί, ενδόξως ότι δεδόξασται».
Από τούτη την άγια μέθη, που μεταδίνει η «Πεποικιλμένη», μέθυσε κι ο αγιασμένος γλάρος της Σκιάθου, κ’ έγραψε τους καημούς του Δεκαπενταύγουστου σκιρτώντας από την αγγελική υμνωδία που άκουγε μυστικά, καθισμένος μπροστά στ’ αφρισμένο πέλαγο, «ο φιλέρημος γέρων». Από το ίδιο νέκταρ της Παναγίας μέθυσε κι ο Σολωμός και ψέλνοντας και κείνος με ενθουσιασμό την Πεποικιλμένη, έγραψε στον Ύμνο της Ελευθερίας τούτα τα λόγια:Ακολουθεί την αρμονία η αδελφή του Ααρών, η προφήτισσα Μαρία μ’ ένα τύμπανον τερπνόν. Και πηδούν όλες οι κόρες με τσ’ αγκάλες ανοικτές τραγουδώντας ανθοφόρες με τα τύμπανα κ’ εκείνες.
Η Μαριάμ, η συνονόματη της Παναγίας, ήτανε η αδελφή του Ααρών, που άρχισε να ψέλνει για να φχαριστήσει το θεό, που καταπόντισε τον Φαραώ στην Ερυθρή θάλασσα. Και τη συντροφεύανε οι άλλες οι κό¬ρες, χορεύοντας και παίζοντας τα τύμπανα. «Λαβούσα δε Μαριάμ η προφήτις, η αδελφή του Ααρών, το τύμπανον εν τη χειρί αυτής, και εξήλθοσαν πάσαι αι γυναίκες οπίσω αυτής μετά τύμπανων και χορών» (Εξοδ. ιε’, 20).
Αυτή είναι η αγιασμένη Ελλάδα, κι από το γάλα της βυζάξανε και θραφήκανε οι ποιητές της, το γάλα της Παναγίας.
Εμείς αυτό το γάλα το συχαθήκαμε, αλίμονο!

Από το βιβλίο «Παναγία και Υπεραγία» ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΜΟΣ

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/08/blog-post_64.html

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

The power of the Cross over the demons who dwell in pagan temples (video)

(Two accounts of the tragedy of Julian the Apostate by Theodoret of Cyrus and St. Gregory the Theologian)

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας και οι συγγενείς του που έγιναν μοναχοί.

Ο άγιος Σαμψών της Ουαλίας και οι συγγενείς του που έγιναν μοναχοί.



Αφού έφυγε από το μοναστήρι του αγίου Illtyd, ο Σαμψών πήγε στο μεγάλο μοναστήρι της Ουαλίας που βρισκόταν στο Caldey Island (Νήσος Caldey) στην περιοχή Dyfed (στην σημερινή κομητεία του Pembrokeshire).  Αυτό το μοναστήρι το είχε χτίσει ένας υποτακτικός του Illtyd ονόματι Pyro και έγινε ένα διάσημο μοναστήρι από το οποίο βγήκαν πολλοί άγιοι. Στο Caldey, το οποίο είχε ποιο αυστηρή πειθαρχεία, ο Σαμψών εργαζόταν την ημέρα και διάβαζε την Αγία Γραφή το βράδυ.  

Στο μοναστήρι διακόνησε αρχικά σαν δοχειάρης και έπειτα έγινε ηγούμενος για τριάμισι χρόνια. Ο άγιος ηγούμενος ανέβασε το πνευματικό επίπεδο της κοινότητας, με σοφία συμβούλευε τους μοναχούς, δίνοντας τους ένα καλό παράδειγμα ταπεινότητας και πειθαρχίας. Κάποτε ο άγιος άκουσε πως ο πατέρας του, ο Amon, αρρώστησε βαριά. Ο άγιος επισκέφτηκε τον πατέρα του και τον συμβούλεψε να γίνει μοναχός όταν αυτός βρισκόταν στο νεκροκρέβατο. Ο Amon συμφώνησε και θεραπεύτηκε αμέσως.    

Πολλοί άλλοι συγγενείς του Σαμψών έσπευσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του πατέρα του. Όλοι τους ολόψυχα αφιέρωσαν το υπόλοιπο της ζωής τους στην υπηρεσία του Παντοδύναμου και των ανθρώπων και έχτισαν πολλά μοναστήρια και εκκλησίες. Ο θείος του αγίου στάλθηκε σαν ιερέας στην Ιρλανδία.  

Αγγλικό κείμενο
http://orthochristian.com/105687.html

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow