Google+ Followers

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Από τα νεανικά χρόνια του αγίου Mochuda.

Από τα νεανικά χρόνια του αγίου Mochuda.

Image result for celtic monastery cross

Κάποτε ο πατέρας του Mochuda έκανε μία γιορτή προς τιμήν του βασιλιά και καθώς η συντροφιά δειπνούσε ο βασιλιάς αφού κάλεσε τον Mochuda του πρόσφερε μία ασπίδα, ένα σπαθί, ένα δόρυ και μία πριγκιπική κάπα λέγοντας: «Πάρε αυτά και γίνε ένας από τους ιππότες μου όπως έγινε και ο πατέρας σου.» Όμως ο Mochuda αρνήθηκε την προσφορά. Ο βασιλιάς ρώτησε: «Τι συμβαίνει, γιατί δεν δέχεσαι αυτά που σου προσφέρω;» Ο Mochuda απάντησε: «Δεν επιθυμώ τίποτα επίγειο. Μόνο να μου επιτραπεί να μάθω τους ψαλμούς των μοναχών του οποίους άκουσα να ψέλνουν.» Σε αυτή την απάντηση ο βασιλιάς διέκρινε την ενέργεια της θείας χάρης και υποσχέθηκε στον νέο πως θα εκπληρωθεί η επιθυμία του.      
Λίγο καιρό μετά έφτασε ο επίσκοπος Carthach και σε αυτόν εμπιστεύτηκε ο βασιλιάς τον Mochuda για να μορφωθεί. Με μεγάλη χαρά ο επίσκοπος ανέλαβε αυτό το καθήκον γιατί είδε πως ο μαθητής του ήταν γεμάτος χάρη και υπό την καθοδήγηση και την διδασκαλία του επισκόπου ο Mochuda έμεινε εκεί ώσπου να γίνει ιερομόναχος.  

Ο Mochuda ήταν πολύ όμορφος όταν ήταν νέος και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να τον ερωτευτούν πολλές κοπέλες και ο έρωτας τους ήταν τόσο μεγάλος που δεν μπορούσαν να τον κρύψουν. Όμως ο Mochuda προσευχήθηκε για αυτές και μέσα από τις προσευχές του η σαρκική αγάπη τους έγινε πνευματική. Έπειτα έγιναν μοναχές και ο Mochuda έχτισε για αυτές κελιά και μοναστήρια στα οποία κατοίκησαν οι αγίες παρθένες και καθοδηγούνταν πνευματικά από τον Mochuda.      

Αγγλικό κείμενο
http://www.gutenberg.org/files/11168/11168-h/11168-h.htm

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Περί ελεημοσύνης( Άγιος Νεκτάριος)



Ο Ἅγιος Νεκτάριος μιλώντας για την ἐλεημοσύνη αναφέρει: «Ἡ ελεημοσύνη εἶναι πράξη ἀγαθῆς προαιρέσεως. Ἡ ελεημοσύνη είναι υπαγόρευση αγαθής καρδίας, που αγαπάει τον πλησίον της. Ἡ ελεημοσύνη είναι δικαιοσύνη, που αποδίδει τα οφειλόμενα σε όσους τα έχουν ανάγκη.

Γιατί όποιος έχει λάβει τα αγαθά από τον Θεό, γίνεται διαχειριστής και οἰκονόμος αυτών. Ἡ ελεημοσύνη είναι εντολή του Θεού, της οποίας την εκπλήρωση ζητάει ο Θεός περισσότερο από θυσίες κι ὁλοκαυτώματα.

Στα ἔργα της ελεημοσύνης υπάγονται κι όσα γίνονται χάρη της πνευματικής και ηθικής μορφώσεως και αναπτύξεως του πλησίον. Ἡ ἐλεημοσύνη θα καλύψει πλήθος αμαρτιών και θα σώσει ἀπό τον θάνατο»

Αγ.Νεκταρίου Κεφαλά -Άπαντα τόμ. Ε΄σελ. 362.

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/01/blog-post_52.html

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Ο Όσιος πατήρ ημών Παύλος ο Θηβαίος(Υμνογραφική προσέγγιση)

 «Ο όσιος Παύλος ζούσε στα χρόνια των διωκτών του χριστιανισμού Δεκίου και Ουαλεριανού και καταγόταν από την Αίγυπτο της Κάτω Θηβαΐδος. Επειδή κατάλαβε ότι ο γαμπρός από την αδελφή του επρόκειτο να τον προδώσει, προκειμένου να κατάσχει το μερίδιο της περιουσίας του, απομακρύνθηκε και έφυγε στα όρη. Προχωρώντας πάντοτε πιο βαθιά, συν τω χρόνω ξεπέρασε τον φόβο του κι αντί να φοβάται τους διώκτες, έφτασε να επιθυμεί τη μοναχική ζωή. Προσεγγίζει λοιπόν κάποιο σπήλαιο, το βαθύτερο στην έρημο, στο οποίο πέρασε με ειρήνη όλον τον χρόνο της ζωής του, που υπήρξε μακρύς, και εξεδήμησε προς τον Κύριο με αταραξία παθών. Όπως λένε, ο μέγας Αντώνιος έφτασε σ’ αυτόν και θαύμασε τη δυσχέρεια του τόπου και το μήκος του χρόνου της άσκησής του και της αναχώρησής του. Διότι πρώτος αυτός από τους άλλους τόλμησε να προχωρήσει στα ενδότερα της ερήμου και παρέτεινε τον δρόμο της ασκήσεως μέχρι του εκατοστού δέκατου τρίτου έτους του. Τόσο πολύ έζησε, αφού από νεαρή ηλικία απομακρύνθηκε από τις φροντίδες του βίου».

Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul pavel tebeul si sf antonie

Και μόνον το γεγονός ότι ο μέγας όσιος Αντώνιος θαύμασε την ασκητική διαγωγή του οσίου Παύλου και ότι ο μέγας θεολόγος και ποιητής της Εκκλησίας μας Ιωάννης ο Δαμασκηνός συνέθεσε τον κανόνα του, είναι αρκετό για να καταλάβουμε το ύψος και το μέγεθος της αγιότητας του σήμερα εορταζομένου οσίου.

 Κατά τον άγιο υμνογράφο του μάλιστα, με θείο φωτισμό ο άγιος Αντώνιος έφτασε στα απόμακρα μέρη που ασκήτευε, προκειμένου και να παραδειγματιστεί βεβαίως ο ίδιος, αλλά και να τον καταστήσει φανερό στον κόσμο προς γενικότερη ωφέλεια. Διαφορετικά θα παρέμενε ένας μέγιστος άγιος, αγνοούμενος όμως υπό πάντων, πλην βεβαίως του ίδιου του Κυρίου.
«Πρώτος την πανέρημον, Παύλε, κατέλαβες, υπέρ πάντα μονάζοντα, και βίου δι’ όλου ώφθης αγνοούμενος∙ όθεν Αντώνιος εύρεν επινεύσει σε θεία, ώσπερ θησαυρόν κεκρυμμένον, και τη οικουμένη εφανέρωσε» (Πρώτος προχώρησες στην πιο βαθιά έρημο, Παύλε, παραπάνω από κάθε μοναχό, και φάνηκες να αγνοείσαι σε όλη τη ζωή σου. Γι’ αυτό ο Αντώνιος σε βρήκε με θείο φωτισμό, σαν κρυμμένο θησαυρό, και σε φανέρωσε στην οικουμένη).
 Ο άγιος Δαμασκηνός δείχνει ότι η πρωτιά αυτή του οσίου Παύλου δεν ήταν κάτι αμελητέο. Αφενός την προβάλλει πολλές φορές, προφανώς διότι φανερώνει το μεγάλο ψυχικό σθένος του οσίου και την πυρωμένη αγάπη του προς τον Κύριο – «μόνον τον Θεόν εκ ψυχής αγαπήσας, την έρημον ως ένοικον πόλιν, Παύλε, κατέλαβες» (αγάπησες μόνο τον Θεό από την ψυχή σου και έτσι έφτασες στην έρημο, Παύλε, σαν πόλη που κατοικείται) - αφετέρου θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό έζησε ο όσιος αντίστοιχο βίο με τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο («Εζήλωσας Ιωάννην, θεόφρον, τον Πρόδρομον, εν ερήμω ασκήσας», δηλαδή: ζήλεψες, θεόφρον, τον Ιωάννη Πρόδρομο κι ασκήθηκες στην έρημο), και πιο πίσω με τον προφήτη Ηλία, αγίους που και αυτοί είχαν μία παρόμοια πρωτιά.
 Η θαυμαστή μάλιστα διατροφή του οσίου με ουράνιο άρτο κεντρίζει ακόμη περισσότερο τον άγιο Δαμασκηνό για να τον παραλληλίσει με τον προφήτη Ηλία, που και αυτός διατρεφόταν στην έρημο από κοράκι («Τω ουρανίω άρτω διατραφείς, ως Ηλίας πάλαι διά κόρακος, την νοητήν εξέφυγες, Πάτερ, Ιεζάβελ, τη σκέπη Χριστού», δηλαδή: Τράφηκες με ουράνιο άρτο, όπως ο Ηλίας παλιά με κοράκι, και ξέφυγες τη νοητή Ιεζάβελ, Πάτερ, με τη βοήθεια του Χριστού).

Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul pavel tebeul

Στην έρημο διέπρεψε στους ύμνους και τις νηστείες, στις προσευχές και τις αγρυπνίες, γι’ αυτό και κατασκήνωσε στον ίδιο τον Θεό. «Εν ύμνοις και νηστείαις, μακάριε, προσευχαίς και αγρυπνίαις διαπρέψας, όσιε, προς τον Θεόν κατεσκήνωσας». Διότι πράγματι, μόνον όποιος αφιερώσει χρόνο για τον Θεό και ασχοληθεί με Εκείνον, μπορεί και να Τον γνωρίσει, με την έννοια της αληθινής σχέσης μαζί Του. Όπως το έχει διατυπώσει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Δει σχολάσαι και γνώναι Θεόν».
 Η επιμονή αυτή στα του Θεού είναι εκείνο που κάνει τον πιστό να υπερβεί τα πάθη του και να ερημώσει τις όποιες κακίες του. Τα πάθη δεν φεύγουν εύκολα από την ψυχή του ανθρώπου. «Βαθιές ρυτίδες στην ψυχή» χαρακτηρίζονται από τους αββάδες του Γεροντικού. Πρέπει λοιπόν κανείς να επιμείνει. Αυτό διαπιστώνει και ο άγιος υμνογράφος για τον όσιο Παύλο: προχώρησε με χαρά στις άβατες ερήμους, φλογισμένος από τον έρωτα της στοργής του Κυρίου, γι’ αυτό και με την επιμονή των θεωριών του Θεού ερήμωσε τα ψεκτά πάθη του, ζώντας πια σαν άγγελος: «χαίρων κατέλαβες αβάτους ερήμους, έρωτι πυρούμενος της του Κυρίου στοργής∙ όθεν ερημώσας τα πάθη τη επιμονή των κρειττόνων, άγγελος καθάπερ επεβίωσας».



π.Γεωργίου Δορμπαράκη

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/01/blog-post_75.html

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Αγία Wendreda, ερημίτισσα του March, στο Cambridgeshire της Αγγλίας.

Αγία Wendreda, ερημίτισσα του March, στο Cambridgeshire της Αγγλίας. 

Ημέρα μνήμης 22 Ιανουαρίου. 

Η αγία Wendreda ήταν κόρη του βασιλιά Anna ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους Αγγλοσάξονες Χριστιανούς βασιλιάδες της Αγγλίας. Σε μία εποχή όπου η Χριστιανοσύνη ρίζωνε ανάμεσα στους Αγγλοσάξονες της Αγγλίας, η αγία Wendreda και οι αδερφές της, Etheldreda και Sexburga, ήταν ενθουσιώδης ιεραπόστολοι και διέδιδαν το Ευαγγέλιο του Χριστού.   

Εγκαταλείποντας τη ζωή της πριγκίπισσας, η Wendreda αφιέρωσε τη ζωή της στο να θεραπεύει. Τελικά εγκαταστάθηκε σε μία μικρή περιοχή ονόματι Mercheford όπου ζούσαν μερικοί ταπεινοί ψαράδες. Η αδερφή της, Etheldreda, πήγε να ιδρύσει το μοναστήρι του Ely όταν η άλλη αδερφή της, η Sexburga, έγινε ηγουμένη ενός μοναστηριού στο Minster.    

Αργότερα, η Wendreda ίδρυσε μία κοινότητα στο March, στο Cambridgeshire, η οποία ασχολούταν με θεραπείες. Κοιμήθηκε ειρηνικά και τα λείψανα της, τοποθετημένα σε μία χρυσή λειψανοθήκη, τοποθετήθηκαν στον Καθεδρικό του Ely. 

Το 1016 τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο πεδίο της μάχης με την ελπίδα να φέρουν τη νίκη. Στην μάχη του Ashingdon, ο νικητής Δανός βασιλιάς, ένας παγανιστής, πήρε τα λείψανα, αλλά σύντομα ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Πήγε τα λείψανα στον Καθεδρικό του Canterbury όπου βρίσκονταν για τα επόμενα 300 χρόνια*.  

Το 1343, τα λείψανα της αγίας Wendreda επέστρεψαν στο March και τοποθετήθηκαν στην εκκλησία που είναι αφιερωμένη στη μνήμη της. Η εκκλησία της αγίας Wendreda στέκεται μέχρι σήμερα.

Image result for st wendreda church

η εκκλησία της αγίας Wendreda (μάλλον ρωμαιοκαθολική εκκλησία). 

*Αρχηγός των Αγγλικών στρατευμάτων ήταν ο Edmund Ironside και ο Δανός βασιλιάς ήταν ο Canut.    

Αγγλικό κείμενο 
http://www.antiochian.org/node/17342

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow 

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Αγίες Cyneburga, Cyneswitha και Tibba. Μοναχές της Mercia.

Αγίες Cyneburga, Cyneswitha και Tibba. Μοναχές της Mercia.

Image result for english landscape photography

Οι αγίες Cyneswitha και Cyneburga ήταν κόρες του παγανιστή βασιλιά Penda της Mercia. Σύμφωνα με μία πηγή, η αγία Cyneburga παντρεύτηκε τον Alcfrith, γιο του βασιλιά Oswy της Northumbria, και έπειτα έγινε η ιδρύτρια και ηγουμένη του μοναστηριού του Castor, στο Northamptonshire. Αφού συγκέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό από μοναχές και έζησε μία αγία ζωή, η Cyneburga κοιμήθηκε ειρηνικά γύρω στο 680 και την διαδέχτηκε στην ηγουμενία η νεαρότερη αδερφή της ονόματι Cyneswitha. Ο βασιλιάς Offa της Ανατολικής Αγγλίας ερωτεύτηκε την αγία Cyneswitha και μαζί με τους αδερφούς της την πίεσε να τον παντρευτεί.  Παρόλα αυτά, η Cyneswitha, ενδυναμωμένη από ένα όραμα της Μητέρας του Θεού, απέρριψε την πρόταση του.
Η αγία Tibba ήταν ερημίτισσα στην περιοχή Ryhall στο Leicestershire και ίσως να είχε κάποια σχέση με τις αγίες Cyneburga και Cyneswitha. Εμφανίστηκε σε όραμα σε κάποιον άγιο άνδρα και είπε: «Έχω έρθει εδώ από μια γιορτή από ψηλά για να ανακοινώσω σε εσένα την ημέρα της μεταφοράς των λειψάνων μου. Γιατί αυτή είναι η ημέρα της αγίας Λουκίας όπου παρέδωσα την ψυχή μου στον Κύριο Ιησού Χριστό.»
Το 963 τα λείψανα των αγίων Cyneburga και Cyneswitha μεταφέρθηκαν στο Peterborough από τον ηγούμενο Aelfsige του Peterborough. Σχεδόν τον ίδιο καιρό τα λείψανα της αγίας Tibba μεταφέρθηκαν και αυτά από το Ryhall στο Peterborough γιατί καθώς γράφει ο Hugh Candidus τον δωδέκατο αιώνα: «η αγία Tibba ικέτευσε τον ηγούμενο Aelfsige να το κάνει αυτό και φανέρωσε μεγάλα θαύματα για να δείξει το ότι ήθελε να αναπαυτεί μαζί με τις φίλες της.» Στην βασιλεία του βασιλιά Ethelred τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο Thorney αλλά στην βασιλεία του βασιλιά Henry μεταφέρθηκαν και πάλι πίσω στο Peterborough.
Οι αγίες  Cyneburga, Cyneswitha και Tibba τιμώνται στις 6 Οκτωβρίου.
Αγίες μητέρες Cyneburga, Cyneswitha και Tibba προσευχηθείτε στον Θεό για εμάς.    

Βλαδίμηρος Μόςς

Αγγλικό κείμενο
http://media.wix.com/ugd/9060ee_9fb3f0edc0a54a8da0ccd90e21600e57.pdf

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Γιά τό θαύμα στη μονή της Ραβάνιτσα



Πριν τρία χρόνια λάβαμε μέ την υπογραφή του αδελφού Πέτρου Κόζλιτς μια επιστολή, την οποία παραθέτουμε λέξη προς λέξη χωρίς αλλαγές:
«Ό Γιόβαν Πόποβιτς, αγρότης άπ’ τά Σασίνατσα κοντά στη Σρέμσκα Μιτροβίτσα, κουφάθηκε τό 1914 στο πεδίο της μάχης, έτσι που από τ’ αριστερό αυτί δεν άκουγε τίποτα καί άπ’ τό δεξί αυτί άκουγε μόνο όταν τόν πλησίαζες καί του μιλούσες δυνατά πάνω στ’ αυτί του, ενώ από μικρή απόσταση δεν μπορούσε ν’ ακούσει ούτε κανονιές.

Τό 1914 καί τό 1915 οι γιατροί προσπάθησαν μέ κάθε τρόπο να τόν βοηθήσουν, αλλά ανεπιτυχώς. Τελικά πήρε απαλλαγή άπ’ τό στρατό ώς μόνιμα ανάπηρος. Κατά την επιστροφή του στο σπίτι, ό ίδιος ζήτησε βοήθεια άπ’ τους γιατρούς καί τους επισκεπτόταν γιά να θεραπευτεί. Όμως κι αυτό δε βοήθησε παρόλο που τους υποσχέθηκε ότι θα κάνει οτιδήποτε του ζητήσουν αρκεί να τόν θεραπεύσουν. Οι γιατροί ισχυρίζονταν ότι ποτέ πια δεν πρόκειται ν’ ακούσει επειδή κατά τή διάγνωσή τους τά τύμπανα είχαν καταστραφεί καί τ’ ακουστικά νευρά είχαν παγώσει.
...Αλλά αυτό που γιά τους ανθρώπους είναι αδύνατο, γιά τό Θεό είναι δυνατό. Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι δεν απευθύνονται στον Κύριο καί δε ζητούν τή βοήθειά Του σέ διάφορες συμφορές.

 Έτσι λοιπόν έχασε κάθε ελπίδα γιά θεραπεία καί κουβαλούσε υπομονετικά τό φορτίο του. Αλλά ό Παντοδύναμος διέκρινε την υπομονή του καί τόν κάλεσε γιά πλήρη θεραπεία. Τόν κάλεσε σε μετάνοια γιά τίς αμαρτίες του καί του άνοιξε πρώτα την πνευματική αίσθηση καί κατόπιν τή σωματική.

Πριν από δυο χρόνια έγινε ένας από τους πιο ευσεβείς καί παρόλο που δεν άκουγε ερχόταν τακτικά στήν Εκκλησία καί στις συγκεντρώσεις τών αδελφοτήτων, προσπαθώντας να μη λείψει ποτέ. Ήταν πάντοτε πρώτος στην προσευχή καί στην Εκκλησία καί γι’ αυτό έλαβε μεγάλη επιβράβευση άπ’ τόν Κύριο. Φέτος στη συγκέντρωση των αδελφών συμφώνησε ότι θα έρθει μαζί τους στη μονή Ραβάνιτσα. Όμως δύο μέρες πριν αρρώστησε καί αποφάσισε να μην πάει.
Την παραμονή της αναχώρησης της Αδελφότητας μας, όταν σκοτείνιασε, τόν επισκέφτηκε ένας άνθρωπος στο δωμάτιο καί του απευθύνθηκε μέ τ’ όνομά του:
«Γιόβαν αν πας στη Ραβάνιτσα θα είναι γιά καλό, αν δεν πας δε θα είναι γιά καλό», καί λέγοντας αυτό βγήκε έξω άπ’ τό δωμάτιο. Ακούγοντας αυτά αναρωτήθηκε τί να σήμαινε αυτό κι αποφάσισε τελικά να πάει στη Ραβάνιτσα. Μέ πολύ κόπο έφθασε στο ναό της Ραβάνιτσας, προσευχήθηκε στον Κύριο καί τόν Άγιο Λάζαρο (ΕΔΩ) να τόν απαλύνουν κι όταν βγήκε απ’ τό ναό αισθανόταν καλύτερα δεν είχε πυρετό καί ήταν χαρούμενος.



Στις 10 τό βράδυ πήγε στήν κρήνη της μονής γιά να πιει νερό καί άκουσε πίσω του μια γυναικεία φωνή: «Γιόβαν νίψου, βάλε τά δάκτυλά σου στ’ αυτιά καί θ’ ακούσεις». Έτσι κι έκανε, αμέσως άρχισαν τ’ αυτιά του να βουίζουν φοβερά. Τότε ή γυναίκα άρχισε ν’ απομακρύνεται από κοντά του κι αυτός την ακολούθησε. Ή γυναίκα έφθασε στήν πόρτα του ναού, αυτός πίσω της, μπήκε στο ναό κι εκεί εξαφανίστηκε. Μετά άπ’ όλα αυτά άρχισε αμέσως να ακούει ένα δυνατό βουητό στ’ αυτιά, όμως την επόμενη μέρα όταν μετάλαβε άρχισε να ακούει κανονικά, σήμερα έχουν περάσει ήδη τέσσερεις μήνες από τότε που θεραπεύτηκε. Είναι ήδη 55 χρόνων.

Επειδή ό ίδιος δεν ξέρει να γράφει, μέ παρακάλεσε σάν αδελφό εν Χριστώ να γράψω στη Χριστιανική Κοινότητα του Κραγκοϋγιεβατς καί να τους παρακαλέσω να τό δημοσιεύσουν στο φυλλάδιό τους γιά τά αδέλφια καί τίς αδελφές μας, ώστε να σταθεροποιηθούν σ’ αυτόν τόν δρόμο καί να πιστέψουν ότι μόνον αυτός είναι ό ορθός δρόμος.

Μιλήστε αδέλφια σ’ όλους τους άπιστους που δεν πιστεύουν στο θαύμα του Υιού τού Θεού καί που ισχυρίζονται ότι όλα όσα αναφέρονται στήν Αγία Γραφή γιά τά θαύματα του Υιού του Θεού είναι ψέματα. ’Άς πιστέψουν σ’ αυτά τά θαύματα καί τά συμβάντα, τά όποια ό Θεός καί σήμερα κάνει γιά όσους πιστεύουν σ’ Αυτόν.
Αυτό τό θαύμα κατέγραψε ό Πέτρος Κόζλιτς από τά Σασίνατσα.

Από το βιβλίο ''Εμμανουήλ''του Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς

https://proskynitis.blogspot.gr/2017/01/blog-post_68.html

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Χαιρετισμοί στον άγιο Όλαφ (Olav) της Νορβηγίας (βίντεο)



Ινδιάνοι Μάγιας βαπτίστηκαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί (ΒΙΝΤΕΟ)

MAGIAS

Στην μακρινή Γουατεμάλα, ο μακαριστός πατέρας Ανδρέας υποστήριξε τους Ινδιάνους και άφησε σπουδαία κληρονομιά που συνεχίζει ο πατέρας Τζον Τσάκος.

Πριν λίγο καιρό έγινε μαζική βάπτιση 100.000 νέων ατόμων κι… η Εκκλησία αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς.

Βλέπουμε πόση λαχτάρα έχουν οι κάτοικοι για τον εκκλησιασμό και πόσο βοηθούν το έργο της Εκκλησίας που στο συγκεκριμένο βίντεο είναι η δημιουργία εξωτερικών ιατρείων.




πηγή 

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Ο άγιος Mochuda και ο επίσκοπος Dioma.

Ο άγιος Mochuda και ο επίσκοπος Dioma.



Ένα παιδί που γεννήθηκε από μία κρυφή μοιχεία εγκαταλείφτηκε κοντά στο μοναστήρι του Rahen και ο Mochuda φρόντισε το παιδί ώσπου αυτό έγινε επίσκοπος και κανένας δεν γνώριζε το όνομα του ή την καταγωγή του. Ο Mochuda είπε: «Το όνομα αυτού του παιδιού είναι Dioma και ο πατέρας του είναι ο Cormac από τη φυλή των Eochaidh Eachach.» Όλοι θαύμασαν την διορατικότητα του Mochuda η οποία ήταν χάρισμα του Αγίου Πνεύματος. Αφού τον χειροτόνησε επίσκοπο, ο Mochuda τον συμβούλεψε λέγοντας του: «Πήγαινε γρήγορα στην πατρίδα σου στην περιοχή Hy-Eachach στις νότιες περιοχές του Munster γιατί εκεί θα γίνει η ανάσταση σου. Πόλεμος και ταραχή θα ξεσπάσει ανάμεσα στη φυλή σου εκτός και αν φτάσεις εκεί έγκαιρα για να το αποτρέψεις.» Ο Dioma ξεκίνησε συνοδευόμενος από έναν άλλο επίσκοπο, Cuana ήταν το όνομα του, ο οποίος ήταν επίσης μαθητής του Mochuda. Ταξίδεψαν στην περιοχή Hy-Eachach και ο Dioma κήρυξε τον λόγο του Θεού στους συμπατριώτες του. Απέτρεψε τον πόλεμο και έφερε την ειρήνη και οι συμπατριώτες του, του έχτισαν ένα μοναστήρι και κατοίκησε σε αυτό το μοναστήρι μέχρι το τέλος της ζωής του.

Αγγλικό κείμενο
http://www.gutenberg.org/files/11168/11168-h/11168-h.htm

Μετάφραση Orthodoxy-Rainbow



Θεοφάνεια στη Ρωσία (βίντεο)